De veiligheid van kinderen bij Veilig Thuis West-Brabant |
|
Nicole Moinat (PVV) |
|
Mirjam Sterk (CDA) |
|
|
|
|
Bent u bekend met het bericht dat Veilig Thuis West-Brabant kampt met ernstige financiële en organisatorische problemen en dat meldingen van huiselijk geweld en kindermishandeling langer blijven liggen dan wettelijk is toegestaan?
Ja, ik ben bekend met dit bericht.
Hoeveel meldingen waarbij minderjarigen betrokken zijn overschrijden momenteel de wettelijke termijnen bij Veilig Thuis West-Brabant? Hoeveel kinderen betreft dit en hoe lang wachten zij inmiddels?
Veilig Thuis West-Brabant heeft laten weten dat op 13 augustus 2026 de totale werkvoorraad uit 580 meldingen bestond die nog niet aan een medewerker waren toegewezen. Deze cijfers hebben betrekking op de totale werkvoorraad en niet uitsluitend op meldingen waarbij minderjarigen betrokken zijn. De langste wachttijd van een melding was 103 dagen. Bij al deze meldingen is wel bij ontvangst van de melding een check op acute onveiligheid uitgevoerd.
Kunt u garanderen dat de kinderen achter deze meldingen op dit moment veilig zijn? Zo nee, deelt u de mening dat onmiddellijk moet worden vastgesteld of zich onder deze kinderen slachtoffers bevinden die momenteel worden mishandeld, verwaarloosd of anderszins in een onveilige situatie verkeren, en hoe gaat u hiervoor zorgen?
Veilig Thuis beoordeelt iedere binnenkomende melding direct op signalen van acute onveiligheid. Bij een vermoeden van acute onveiligheid wordt de melding binnen 24 uur opgepakt en direct gehandeld.
Een eerste beoordeling op acute onveiligheid is niet hetzelfde als de volledige veiligheidsbeoordeling die na iedere melding moet plaatsvinden. Meldingen waarbij bij binnenkomst geen acute onveiligheid wordt vastgesteld, kunnen door de huidige werkvoorraad langer wachten op een volledige veiligheidsbeoordeling. Dat vraagt aandacht, omdat ook in deze situaties sprake kan zijn van een zorgelijke situatie en omdat omstandigheden gedurende de wachttijd kunnen veranderen. Daarom blijft het belangrijk dat meldingen zo snel mogelijk volledig worden beoordeeld en opgepakt.
Zolang een melding nog niet volledig is beoordeeld en overgedragen, blijft Veilig Thuis West-Brabant verantwoordelijk voor het zicht op veiligheid. Veilig Thuis West-Brabant werkt daarom met wachtlijstbeheer: de medewerkers die het wachtlijstbeheer uitvoeren houden zicht op nieuwe informatie en signalen die aanleiding kunnen geven om een melding opnieuw te beoordelen of met voorrang op te pakken. Afhankelijk van de context en situatie kan er gedurende de wachttijd ook een lokale hulpverlenende organisatie of andere ketenpartner zicht houden op het gezin, dit hangt vaak af van of er al aanwezige betrokkenheid van een hulpverlenende instantie is.
Wie houdt gedurende een termijnoverschrijding zicht op de veiligheid van deze kinderen en wie grijpt in wanneer hun situatie verslechtert?
Zie antwoord vraag 3.
Hoe is het mogelijk dat twee jaar later opnieuw wettelijke termijnen worden overschreden, aangezien de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) in 2024 bij Veilig Thuis West-Brabant al ernstige termijnoverschrijdingen constateerde, waarbij een veiligheidsbeoordeling soms viereneenhalve maand duurde en het starten van een onderzoek of de dienst Voorwaarden & Vervolg in een casus elf maanden op zich liet wachten?
Veilig Thuis West-Brabant heeft al langer te maken met wachtlijsten. Sinds de eerdere constateringen van de IGJ heeft Veilig Thuis West-Brabant zich ingezet om de werkvoorraad terug te dringen en de uitvoering van de wettelijke taken te verbeteren. Daarbij is aanvullende capaciteit ingezet en zijn maatregelen genomen om de organisatie te versterken, waaronder verbeteringen in de aansturing, ondersteuning van medewerkers en het beheersen van de werkvoorraad. Ook is geïnvesteerd in het terugdringen van achterstanden en het vergroten van de uitvoeringskracht van de organisatie.
De aanvullende personele inzet heeft er gedurende een periode toe geleid dat de achterstanden aanzienlijk konden worden teruggedrongen.Tegelijkertijd is het aantal meldingen en adviesvragen in de afgelopen jaren fors toegenomen en heeft dit de druk opnieuw vergroot. In 2025 groeide het aantal meldingen en adviesvragen sterker dan eerder was voorzien. Ook neemt de complexiteit van situaties toe. In 2025 was in West-Brabant 15,8% van de meldingen acuut, tegenover 7,6% landelijk. Daarnaast had in West-Brabant 58,4% van de casussen betrekking op multiproblematiek. Deze verhoogde druk heeft ook geleid tot een hoog verzuim en daarmee minder beschikbaarheid van personeel.
De stijging in meldingen en adviesvragen zien we ook landelijk. Het is niet de bedoeling dat de werklast van de Veilig Thuis organisaties zodanig toeneemt dat Veilig Thuis haar wettelijke taken niet kan uitvoeren. Maar tegelijkertijd zien we de stijging in het aantal meldingen en vooral in het aantal adviesvragen ook als iets positiefs: mensen lijken eerder en vaker naar Veilig Thuis te gaan voor advies en ondersteuning én voor meldingen. Het is goed om te zien dat signalen beter worden herkend en dat vaker gehandeld wordt.
Welke verbetermaatregelen zijn sinds het IGJ-onderzoek uit 2024 daadwerkelijk uitgevoerd en waarom hebben deze niet kunnen voorkomen dat opnieuw een situatie is ontstaan waarin meldingen te lang blijven liggen?
Zie antwoord vraag 5.
Erkent u dat u als stelselverantwoordelijke niet kunt volstaan met de constatering dat gemeenten verantwoordelijk zijn voor de organisatie en financiering van Veilig Thuis wanneer binnen dat stelsel wettelijke termijnen structureel worden overschreden en mogelijk de veiligheid van kinderen in het geding is? Zo nee, waarom niet?
Ja en nee.
Nee, omdat in eerste aanleg, waar het gaat om het functioneren van Veilig Thuis in de regio, de gemeente de eerstverantwoordelijk is voor het functioneren van Veilig Thuis organisatie. Voor de specifieke problemen in de regio, zijn dus gemeenten met de Veilig Thuis-organisatie verantwoordelijk om daar actie op te ondernemen.
Maar tegelijkertijd voel ik zeker een verantwoordelijkheid als stelselverantwoordelijke. Mij is bekend dat in meerdere regio’s dezelfde problemen spelen. Het signaal van de Veilig Thuis organisaties op 13 oktober was ook helder.
Daarom dring ik bij het Landelijk Netwerk Veilig Thuis (LNVT) aan op het doorvoeren van verbeteringen, zoals het terugdringen van wachtlijsten en het inrichten van efficiëntere werkprocessen. Ook werk ik samen met het LNVT aan structurele verbeteringen via de werkagenda, waarover we later dit jaar de Tweede Kamer informeren. Met die werkagenda wordt naast de ontwikkelingen op de lange termijn, gekeken naar wat er nu direct extra nodig is om te zorgen dat Veilig Thuis haar taken goed kan blijven uitvoeren. Daarbij is het nodig dat er ruimte komt om de noodzakelijke transformatie van de enorme focus op het afhandelen van meldingen om te bouwen naar vroegtijdig ondersteunen met expertise.
Daarnaast werk ik samen met onder andere JenV en de VNG aan het Toekomstscenario kind- en gezinsbescherming voor duurzame oplossingen in het wegnemen van onveiligheid bij kinderen, gezinnen en huishoudens.
Op welk moment acht u vanuit uw stelselverantwoordelijkheid ingrijpen noodzakelijk wanneer een Veilig Thuis-organisatie niet langer in staat blijkt haar wettelijke taken tijdig uit te voeren, en is dat moment bij Veilig Thuis West-Brabant wat u betreft inmiddels bereikt? Zo nee, wat moet er dan nog gebeuren voordat u ingrijpt?
Het is belangrijk dat deze situatie bij Veilig Thuis West-Brabant zo spoedig mogelijk wordt opgelost. De betrokken gemeenten en Veilig Thuis-organisatie dragen hiervoor primair de verantwoordelijkheid en zijn ook met elkaar in gesprek om te kijken wat daarvoor regionaal nodig is. Voor wat betreft de regionale situatie houd ik nauwlettend in de gaten hoe dit verloopt en welke rol daarin voor mij past. Naar aanleiding van het landelijke signaal van Veilig Thuis-organisaties van 13 oktober jl. ga ik op korte termijn in gesprek met wethouders, VNG en bestuurders van de Veilig Thuis organisaties. Mijn inzet is daarbij in ieder geval gericht op het uniformeren van de werkwijze en positie van Veilig Thuis. Daarmee focussen we ons op de uitvoering van de wettelijke taken van Veilig Thuis en het aanspreken van partners op hun rol in het beter functioneren van de keten. We moeten goed kijken waar het knelt en wat beter georganiseerd kan worden.
Op langere termijn zijn we bezig met een herziening van het stelsel vanuit het Toekomstscenario kind- en gezinsbescherming en de rol en positie van Veilig Thuis hierbinnen. Ook hebben we de afgelopen jaren veel ingezet om de advies- en ondersteuningsfunctie van Veilig Thuis te versterken, om eerder situaties in beeld te krijgen en excessen te kunnen voorkomen, onder andere door de ontwikkeling van het digitaal platform en de start van de landelijke 24/7 chatfunctie.
Er is meer nodig. Dit bericht van Veilig Thuis West-Brabant, maar ook de berichten van oktober 2026 sterken mij in de overtuiging dat we de korte termijn inzet moeten versnellen. Samen moeten we zorgen dat Veilig Thuis haar primaire taken kan uitvoeren. De wachtlijsten moeten worden aangepakt en de werkwijze en positie van Veilig Thuis hebben meer uniformiteit nodig, om ervoor te zorgen dat Veilig Thuis haar primaire, belangrijke taak goed kan uitvoeren in het hier en nu, maar ook kan meebewegen richting de veranderingen in het stelsel die hard nodig zijn.
Welke concrete maatregelen neemt u nu vanuit uw stelselverantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat alle kinderen achter de wachtende meldingen bij Veilig Thuis West-Brabant zo snel mogelijk in beeld zijn, hun veiligheid wordt beoordeeld en waar noodzakelijk direct wordt ingegrepen?
Zie antwoord vraag 8.
Kunt u uitsluiten dat bij andere Veilig Thuis-organisaties vergelijkbare problemen bestaan? Zo nee, bent u bereid op korte termijn landelijk inzichtelijk te maken hoeveel meldingen de wettelijke termijnen overschrijden, hoeveel minderjarigen daarbij betrokken zijn en welke maatregelen u vanuit uw stelselverantwoordelijkheid neemt om deze achterstanden terug te dringen?
Zie antwoord vraag 8.
De IOB evaluatie 'Op zoek naar grip' |
|
Ulysse Ellian (VVD), Nicole Maes (VVD) |
|
Bart van den Brink (CDA), Sjoerd Sjoerdsma (D66) |
|
|
|
|
Bent u bekend met de conclusies van het rapport «Op zoek naar grip» van de Directie Internationaal Onderzoek en Beleidsevaluatie (IOB)?
Ja.
Bent u het eens dat de resultaten van het onderzochte beleid ronduit teleurstellend zijn, aangezien al op pagina 1 van het rapport te lezen is dat de bilaterale partnerschappen maar beperkt hebben bijgedragen aan het bereiken van de doelstellingen, en dat van interventies, bedoeld om de keuze van mensen om te migreren te beïnvloeden, zelfs geen enkel effect is vastgesteld?
Zoals ook uiteengezet in de recente Kamerbrief «internationale migratie»1 is het kabinet van mening dat de ervaring met partnerschappen tot nu toe meer dan voldoende aanleiding geeft om de inzet te verdiepen en te verbreden. Zo zijn met verschillende landen stappen gezet in het verbeteren van de terugkeersamenwerking, ook met landen waar dit jaren niet mogelijk was.
Het kabinet merkt daarbij op dat, zoals ook de IOB in het rapport schetst, er geëvalueerd is op onderdelen van het beleid, en dat de conclusies niet generaliseerbaar zijn tot het volledige partnerschapsbeleid. Zo zijn het Nederlandse terugkeerbeleid, de Nederlandse inzet ten aanzien van Europese brede partnerschappen waar migratie onderdeel van is, of de samenhang daartussen bijvoorbeeld geen onderdeel geweest van de evaluatie, evenals de volledigheid aan Nederlandse programmering dat onderdeel is van migratiepartnerschappen. Ook zijn andere relevante ontwikkelingen, zoals de oprichting van de interdepartementale taskforce internationale migratie per januari 2025 om de Rijksbrede inzet te versterken, door de IOB niet meegenomen.
De conclusies van de IOB-evaluatie bieden evenwel waardevolle aanknopingspunten om de Nederlandse inzet te verstevigen. Zo is het kabinet, zoals aangekondigd in bovengenoemde brief, voornemens om de voortgang inzichtelijker te maken.
Als partnerlanden migratiesamenwerking inzetten als strategisch drukmiddel in de relatie met Nederland en de Europese Unie (EU), wat zouden wij daar als Nederland dan tegenover kunnen stellen?
De IOB adviseert een wederzijdse voordelige samenwerking tussen Nederland en partnerlanden ten behoeve van de effectiviteit van de inzet op het gebied van migratie. Het kabinet onderschrijft dit advies, en zoekt nadrukkelijk verbreding van de inzet naar andere beleidsdomeinen. Hierbij onderstreept het kabinet dat ook partnerlanden een vragende partij zijn, zowel binnen het migratiedomein – waarbij partnerlanden zelf ook grote migratie gerelateerde uitdagingen kennen waar zij ondersteuning voor zoeken – als daarbuiten. Zoals ook uiteengezet in de beleidsbrief voor het buitenlands beleid2 zet het kabinet in op het verbreden en versterken van zowel Europese als bilaterale partnerschappen. Om de verschillende beleidsdoelstellingen van het kabinet, waaronder die op migratieterrein, te behalen, wordt voor deze brede partnerschappen het gehele buitenlandinstrumentarium, waaronder diplomatie, ontwikkelingssamenwerking en handel, samenhangend ingezet. Dit betekent dat Nederland in partnerlanden ook wil inzetten op thema’s die voor hen belangrijk zijn, waar mogelijk en opportuun in samenwerking met het Nederlands bedrijfsleven. Zoals reeds vermeld in de eerdergenoemde brief «internationale migratie», ontwerpt het kabinet tot slot in het kader van arbeidsmigratie een pilot om vakkrachten van buiten Europa aan te trekken. De Kamer zal binnenkort in een separate brief nader worden geïnformeerd over de pilot. Middels de eerdergenoemde interdepartementale taskforce internationale migratie worden mensen en middelen bijeengebracht om deze Rijksbrede samenwerking en inzet te versterken.
Als positieve maatregelen niet tot vooruitgang in de samenwerking leiden, kan gedacht worden aan negatieve maatregelen op EU-niveau – zeker in relatie tot terugkeersamenwerking. In EU-verband stuurt Nederland er daarom op aan dat er waar nodig bij samenwerking op terugkeer die niet naar tevredenheid verloopt, gebruik gemaakt wordt van sancties, door EU-brede visummaatregelen op te leggen aan het betreffende land (artikel 25bis Visumcode) en door tariefpreferenties voorwaardelijk te maken aan terugkeersamenwerking (EU Algemeen Preferentieel Stelsel). Deze maatregelen blijken in de praktijk het meest effectief.
Waarom is Nederland terughoudend om andere beleidsterreinen (handel, consulair, veiligheid, circulaire migratie) in te zetten als strategisch drukmiddel of tegenprestatie, terwijl partnerlanden daar juist behoefte aan hebben?
Vragen 3 en 4 zijn samen beantwoord.
Wat is de reden voor de in het rapport beschreven terughoudendheid van Nederland met het verlenen van materiële steun aan partnerlanden, terwijl andere EU-lidstaten dat type steun wel bieden, bijvoorbeeld op het terrein van grensbeheer? En zou het kabinet dit willen heroverwegen of bekijken op basis van welke voorwaarden dit alsnog geboden zou kunnen worden?
Momenteel levert Nederland steun op het gebied van grensmanagement aan derde landen, op het gebied van capaciteitsopbouw, en op incidentele basis is materiële steun hier onderdeel van. Het kabinet onderzoekt de mogelijkheden om, als onderdeel daarvan, op structurelere manier materiële steun te kunnen leveren. Dit gaat om gevoelige projecten, waar bovendien ook al een veelvoud aan donors actief zijn, waaronder de Europese Commissie. Voor het kabinet is het daarom belangrijk dat dergelijke steun geleverd kan worden op het moment dat hier een gedegen monitoring op kan plaatsvinden, door onafhankelijke partijen uitgevoerd, en wanneer de steun van toegevoegde waarde is naast inzet van andere partijen.
Hoe kijkt u naar de gerealiseerde terugkeer naar Marokko? Ziet het kabinet kans voor de andere onderzochte landen om vergelijkbare onorthodoxe methoden te bedenken om terugkeer te realiseren en waar denkt u dan aan?
Het kabinet acht de terugkeersamenwerking met Marokko als een succesvol voorbeeld van een migratiepartnerschap. Deze samenwerking is op basis van gelijkwaardigheid en met oog voor wederzijds belang tot stand gekomen. De samenwerking laat zien dat, wanneer op politiek, diplomatiek en operationeel niveau gezamenlijk wordt geïnvesteerd in de relatie met een land van herkomst, concrete resultaten kunnen worden geboekt. Een inzet als deze vergt continue aandacht en onderhoud van diplomatieke relaties, en bereidheid om te luisteren en in te kunnen gaan op de belangen van het partnerland.
Het kabinet hanteert dezelfde benadering voor andere landen waar Nederland een aanzienlijk terugkeerbelang heeft. Zie ook de brief «internationale migratie» waarin de aanpak voor migratiepartnerschappen uiteen wordt gezet.
Wat doet het kabinet om de doorlooptijd van nationaliteitsvaststelling – een kritieke succesfactor voor terugkeer – te versnellen bij met name problematische landen zoals Algerije, Irak, Tunesië en Nigeria?
Het kabinet zet zich zowel bilateraal als in Europees verband in om de identificatie en nationaliteitsvaststelling te versnellen. Daarbij wordt per land gekeken naar de belangrijkste oorzaken van vertraging en naar mogelijkheden om het proces efficiënter in te richten. Zo kan ingezet worden op de gerichte verbetering van het identificatieproces, bijvoorbeeld door afspraken te maken over termijnen, de wijze waarop dossiers worden aangeleverd, de uitwisseling van relevante informatie en de momenten waarop diplomatieke of operationele escalatie plaatsvindt wanneer een zaak blijft liggen. Het kabinet blijft daarbij inzetten op het verhogen van zowel de snelheid van nationaliteitsvaststelling als het aantal daadwerkelijk afgegeven reisdocumenten. Dat laatste is van belang omdat nationaliteitsvaststelling op zichzelf nog niet betekent dat daadwerkelijk vertrek kan worden gerealiseerd.
Wat zegt het dat, zelfs wanneer landen wel meewerken (snellere identiteitsvaststelling, meer laissez-passers), dit vaak niet doorwerkt in hogere terugkeercijfers? Hoe verklaart het kabinet dit?
Een verbetering in de terugkeersamenwerking met een land van herkomst is een belangrijke voorwaarde voor terugkeer, maar vormt niet de enige bepalende factor. Het terugkeerproces bestaat uit meerdere stappen. Verbetering in één schakel leidt daarom niet automatisch tot een evenredige stijging van het aantal daadwerkelijke vertrekken. Zo moet na identificatie en nationaliteitsvaststelling nog een reisdocument worden afgegeven en moet vervolgens daadwerkelijk vertrek kunnen plaatsvinden. Hierbij spelen factoren aan Nederlandse zijde een rol, zoals de beschikbaarheid van vertrekcapaciteit, lopende juridische procedures, vertrekbereidheid van de vreemdeling en de mogelijkheid om vreemdelingen beschikbaar te houden voor vertrek. Ook kunnen nieuwe procedures of andere geopolitieke omstandigheden het vertrektraject beïnvloeden.
Het kabinet ziet succesvolle terugkeer daarom als een ketenproces, waarbij verbetering nodig is op meerdere onderdelen tegelijk: identiteit & nationaliteitsvaststelling, beschikbaarheid van de vreemdeling, juridische status van de vreemdeling en de mogelijkheid tot feitelijke uitvoering van het vertrek. De inzet op terugkeersamenwerking met landen van herkomst moet dan ook worden bezien als één onderdeel van een bredere aanpak. Daarbij is het bovendien belangrijk om te benadrukken dat «meewerken» door een derde land geen binaire kwalificatie is. Een land kan bijvoorbeeld sneller reageren op identificatieverzoeken, maar vervolgens terughoudend zijn met het afgeven van reisdocumenten omdat het land daarbij aanvullende voorwaarden kent. Het kabinet kijkt daarom naar de verschillende stappen in het proces en zet erop in om het specifieke knelpunt per land weg te nemen.
In hoeverre wordt terugkeer belemmerd door de eigen Nederlandse rechts- en asielketen (capaciteit vreemdelingenbewaring, juridische procedures, privacywetgeving die informatie-uitwisseling met partnerlanden bemoeilijkt)?
De Nederlandse inrichting van het terugkeerproces kan in specifieke gevallen een reden zijn waarom het terugkeerproces moet worden uitgesteld. De vreemdeling heeft immers het recht om juridische procedures te starten of een eventuele (herhaalde) verblijfsaanvraag in te dienen. Het kabinet heeft het terugkeerproces zodanig ingeregeld dat de terugkeerprocedure zo snel als mogelijk hervat kan worden.
De capaciteit van vreemdelingenbewaring is op dit moment op orde. Het verleden heeft echter laten zien dat er perioden zijn waarin meer vreemdelingen in bewaring kunnen worden gesteld, dan het aantal beschikbare detentieplekken toelaat. Het prognosemodel justitiële ketens (PMJ) helpt bij het bepalen van de benodigde celcapaciteit, waarover vervolgens afspraken worden gemaakt met de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI). In de regel heeft het indienen van beroep tegen een terugkeerbesluit, dat niet gekoppeld is aan een verblijfsaanvraag, geen opschortende werking. Wel heeft de vreemdeling, in lijn met het EVRM en EU-Handvest, altijd de mogelijkheid om een (spoed) voorlopige voorziening aan te vragen. De rechter beoordeelt dan of de uitzetting doorgang kan vinden of dat er redenen zijn om de uitzetting uit te stellen. Daarnaast kan de vreemdeling te allen tijde asiel aanvragen. Wanneer een opvolgende aanvraag wordt ingediend op de vliegtuigtrap, wordt de zogeheten «last minute asylum application»-procedure gevolgd. De IND is dan reeds ingelezen in het dossier en kan bepalen of de vreemdeling nieuwe elementen en omstandigheden aangeeft. Wanneer die niet verder onderzocht hoeven te worden, wijst de IND de aanvraag af en kan de uitzetting voortgezet worden. Aan de gegevensuitwisseling met derde landen zijn inderdaad (privacy)-regels gebonden; het verstrekken van die gegevens mag in zichzelf ook geen refoulementrisico opleveren. Derde landen behoren conform het internationaal recht hun onderdanen terug te nemen. Verzoeken om gegevensuitwisseling mogen daarvoor volgens het kabinet niet voorwaardelijk worden gesteld.
In het begin van oktober 2026 vond de Schengenevaluatie Terugkeer plaats in Nederland. Hierbij beoordeelt een comité bestaande uit de Europese Commissie en andere EU-lidstaten en Schengen geassocieerde staten het terugkeerbeleid en de efficiëntie daarvan. Waar verbeteringen mogelijk zijn, kan het comité aanbevelingen doen aan Nederland.
In de komende periode werkt het kabinet ook aan het in lijn brengen van de nationale wet- en regelgeving met de Terugkeerverordening. Het kabinet grijpt dat moment eveneens aan om onderdelen van het terugkeerbeleid – op basis van de Terugkeerverordening – efficiënter in te richten.
Wat weerhoudt de Dienst Terugkeer en Vertrek (DTenV) ervan om met concrete streefwaarden voor terugkeer te werken?
De streefwaarde die het kabinet hanteert is dat elke vreemdeling zonder rechtmatig verblijf Nederland en het grondgebied van de EU-lidstaten verlaat. Hoewel de inzet van streefwaarden gebruikt kan worden bij de inrichting van de organisaties van de ketenpartners, ziet het kabinet niet direct een meerwaarde van het gebruik van andere streefwaarden.
Wel ziet het kabinet de meerwaarde van inzichtelijk maken van de voortgang van de partnerschapsinzet. Daarvoor is het kabinet voornemens, zoals ook opgenomen in de brief «internationale migratie», om te werken met een zgn. Theory of Change. Daar zal het kabinet ook over rapporteren.
Zijn de juridische mogelijkheden voor terugkeer, die van invloed zijn op de uitvoering, door het ingaan van het EU-migratiepact verbeterd? Zo ja, wat is er dan precies verbeterd en zo nee, waarom niet? En biedt de Europese regelgeving (inclusief de terugkeerverordening) mogelijkheden die situatie verder te verbeteren? En als dat het geval is, waarom wordt daar dan nu nog geen gebruik van gemaakt?
Het Asiel- en Migratiepact richt zich in mindere mate op terugkeer. Het Pact raakt dit onderwerp wel – zo is er EU-breed een verplichte terugkeergrensprocedure geïntroduceerd, zoals Nederland die al jaren toepast – maar de wijzigingen zijn verder overwegend technisch van aard. Zo zijn de mogelijkheden op het terrein van vreemdelingenbewaring voor Dublinclaimanten bijvoorbeeld uitgebreid.
In mijn brief van 3 juni jl. heb ik uw Kamer geïnformeerd over de nieuwe instrumenten uit de Terugkeerverordening. Het kabinet ziet inderdaad mogelijkheden om de terugkeerprocedure efficiënter en doeltreffender in te richten met deze verordening. Bijvoorbeeld omdat de terugkeermogelijkheden zijn uitgebreid met de solide juridische basis voor een terugkeerhub. Deze laatste mogelijkheid staat binnenkort open voor de lidstaten, wanneer de Terugkeerverordening in werking treedt. Een ander gedeelte van de verordening zal pas volgend jaar in werking treden.
Wat gaat u doen om het fundamentele verschil van inzicht tussen de Ministeries van Buitenlandse Zaken en Justitie en Veiligheid over het belang van bescherming, dat blijkt uit de evaluatie, op te heffen?
Zoals het kabinet ook heeft benadrukt in de brief «internationale migratie», is bescherming van migranten een essentieel element binnen het partnerschapsbeleid. In dit kader draagt het bevorderen van bescherming eraan bij dat de rechten, veiligheid en waardigheid van migranten en vluchtelingen in alle fasen van het migratieproces in partnerschapslanden, inclusief terugkeer, beter worden gewaarborgd in lijn met internationale mensenrechtenverdragen en Europees recht. Onder bescherming van migranten verstaat het kabinet het geheel aan maatregelen dat erop is gericht de rechten, veiligheid, waardigheid en het perspectief van migranten in landen van herkomst en langs migratieroutes te waarborgen. Zoals uiteengezet in bovengenoemde Kamerbrief geeft het kabinet hieraan via een breed scala aan activiteiten invulling, op het individuele, gemeenschaps- en structureel niveau. Daarnaast draagt het kabinet via gerichte programma’s voor opvang in de regio duurzaam bij aan de positie – en dus ook bescherming – van vluchtelingen en ontheemden buiten de EU.
Waarom registreert de DTenV ongeveer de helft van de uitstroom als «zelfstandig vertrek zonder toezicht», zonder vast te stellen of mensen daadwerkelijk zijn vertrokken? En wat betekent dit voor de geloofwaardigheid van terugkeercijfers?
Zelfstandig vertrek zonder toezicht betekent dat een vreemdeling niet meer op het laatst bekende adres is. En dat het ook niet bekend is waar de vreemdeling naar toe is gegaan. De vreemdeling kan: ergens anders in Nederland zijn op een onbekende plek, zijn vertrokken naar een andere lidstaat van de Europese Unie, zijn vertrokken naar een land buiten de Europese Unie, bijvoorbeeld het land van herkomst. De vreemdeling raakt in dit geval buiten het zicht van de migratieketen, waardoor het daadwerkelijke vertrek niet wordt geregistreerd. De migratieketen gaat uit van het vertrek van de vreemdeling, tot het moment dat deze opnieuw wordt aangetroffen in het toezicht of uitreist via een grensdoorlaatpost. Om een geloofwaardig inzicht te geven in de terugkeercijfers maakt het kabinet juist een onderscheid tussen aantoonbaar vertrek (vrijwillig en gedwongen) als vertrek zonder toezicht.
Ervan uit gaande dat bij «zelfstandig vertrek zonder toezicht» een aantal mensen alsnog in Nederland blijft of naar een ander EU-land uitwijkt, wordt er nagedacht over maatregelen die dit risico verkleinen? En zo ja, aan welke maatregelen denkt het kabinet dan specifiek? En zo nee, waarom niet?
Ja. De nieuwe Terugkeerverordening verplicht de lidstaten om een toezichtsmaatregel op te leggen aan vreemdelingen die buiten de vrijwillige vertrektermijn om niet meewerken aan hun vertrek. Het kabinet onderzoekt op dit moment hoe hier invulling aan kan worden gegeven.
Kunt u deze vragen beantwoorden voor het Commissiedebat van 9 september met de Minister van BHOS over de beleidsbrief van Buitenlandse Zaken waar het genoemde rapport op de agenda staat?
Op 7 september jl. werd u per brief door de Minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking geïnformeerd dat de beantwoording van uw vragen meer tijd vergde. Dit met het oog op een gedegen inhoudelijke analyse en interdepartementale afstemming.
De overname van jeugdgezondheidszorg aan kinderen van asielzoekers door een commerciële zorgaanbieder. |
|
Julian Bushoff (PvdA), Lisa Westerveld (GL) |
|
Mirjam Sterk (CDA), Sophie Hermans (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met het bericht in Medisch Contact over het verlies van de jeugdgezondheidszorg voor asielzoekerskinderen door GGD’en aan een commerciële zorgpartij en herkent u de daarin geuite zorgen over de continuïteit van zorg?1
Ik herken de geuite zorgen over de continuïteit van zorg. De jeugdgezondheidszorg (JGZ) voor de asielzoekerskinderen moet te allen tijde gecontinueerd blijven. Om die reden is er de afgelopen periode door alle betrokken partijen gewerkt aan een oplossing. Zoals ook gemeld in de Kamerbrief van 26 augustus jl.2 zal COA een overbruggingsovereenkomst sluiten met GGD GHOR Nederland voor de continuering van de JGZ voor deze doelgroep voor een periode van drie jaar.
Hoe rechtvaardigt u dat via aanbestedingen publieke gezondheidszorgtaken bij marktpartijen worden belegd, terwijl het uitgangspunt van het Nederlandse publieke gezondheidsstelsel juist is dat deze taken publiek, samenhangend en preventief worden georganiseerd, en hoe voorkomt u dat dit in de praktijk leidt tot uitholling van het publieke gezondheidsstelsel?
Voor de jeugdgezondheidszorg in algemene zin geldt dat deze zorg door colleges van burgemeester en wethouders bij een andere partij dan de gemeentelijke gezondheidsdiensten (GGD’en) mag worden neergelegd. Bij het neerleggen van de reguliere jeugdgezondheidszorg bij een andere partij dan de GGD is ook in dat geval in principe een aanbestedingsplicht aan de orde. Deze mogelijkheid is in de Wet publieke gezondheid voor de jeugdgezondheidszorg bewust gecreëerd om hierin keuzevrijheid te bieden aan de colleges. Dit laat onverlet dat in alle gevallen geldt dat colleges daarbij zorg dienen te dragen voor een goede uitvoering door de partij door wie de jeugdgezondheidszorg wordt uitgevoerd. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) houdt toezicht op de kwaliteit en veiligheid van de geboden zorg.
Op grond van de Wet COA is het COA verantwoordelijk voor de materiële en immateriële opvang van asielzoekers, waaronder het regelen van toegang tot de gezondheidszorg voor asielzoekers. Hieronder valt ook de jeugdgezondheidszorg voor asielzoekerskinderen.
Is de gunning van de aanbesteding voor de jeugdgezondheidszorg aan asielzoekerskinderen inmiddels definitief en, zo ja, welke concrete randvoorwaarden zijn gesteld om te waarborgen dat de overgang van de huidige naar de nieuwe situatie zorgvuldig verloopt, in het bijzonder in de periode tussen het einde van de huidige uitvoering en de start van het nieuwe contract?
De aanbesteding voor de jeugdgezondheidszorg aan asielzoekerskinderen is gegund. In de aanbesteding zijn zaken zoals één landelijk dossiersysteem, migratie van de dossiers en voldoende gekwalificeerd personeel zowel in het programma van eisen als in de offertebeoordeling geadresseerd. In het aanbestedingstraject is echter onvoldoende oog geweest voor de complexiteit van een overdracht naar een nieuwe uitvoerder, zoals de impact die dit heeft op de werkprocessen van het RIVM, en de benodigde overbruggingstermijn tussen de verschillende contractanten. Dat betreur ik ten zeerste. COA en GGD GHOR Nederland hebben inmiddels een intentieovereenkomst ondertekend over de continuering van de JGZ voor deze doelgroep voor een periode van drie jaar. Op basis daarvan werken partijen momenteel de afspraken voor de overbruggingsovereenkomst verder uit.
Op welke wijze is voorafgaand aan de gunning geverifieerd dat de nieuwe aanbieder daadwerkelijk kan voldoen aan de gestelde eisen ten aanzien van kwaliteit, personele capaciteit, landelijke dekking en continuïteit van zorg, en kunt u toelichten hoe dit wordt beoordeeld? Hoe beoordeelt u de zorgen van de GGD en experts, mede gezien de eerdere ervaringen met dit bedrijf?2
Al voorafgaand aan de aanbesteding zijn er gesprekken gevoerd met de geïnteresseerde partijen, zodat zij goed geïnformeerd werden over de opdracht. De partijen konden zich aan het COA voorstellen. De partijen zijn in de aanbestedingsprocedure getoetst op de geschiktheidseisen (zowel financieel als op technische bekwaamheid en beroepsbekwaamheid). Het Samenwerkingsverband Arts en Zorg-GZA aan wie de opdracht is gegund heeft daarbij de maximale kwaliteitsscore behaald. Omwille van de continuïteit van de JGZ, zoals beschreven in antwoord 3, wordt een overbruggingscontract uitgewerkt met GGD GHOR Nederland.
Klopt het dat de Arts en Zorg Groep de aanbesteding vooral won vanwege het «forse prijsverschil»? Hoe kan het dat de prijs die het bedrijf op de zorg plakt, ongeveer een kwart lager zijn dan die van de GGD. Waarin zit precies dit prijsverschil?
Bij een aanbesteding wordt gekeken naar zowel kwaliteit als naar de prijs. Op grond van het geoffreerde worden punten toegekend. Tijdens de beoordeling wordt eerst naar de inhoudelijk-/kwaliteitskant van de offerte gekeken. Op dat onderdeel heeft het Samenwerkingsverband Arts en Zorg-GZA de maximale score gehaald. Daarnaast was er binnen de aanbesteding sprake van de financiële bandbreedte waarbinnen verplicht moest worden geoffreerd. Het Samenwerkingsverband Arts en Zorg-GZA heeft zich ingeschreven binnen deze bandbreedte. Zij hebben een lagere prijs geoffreerd dan GGD GHOR Nederland.
Welke maatregelen worden genomen om het behoud van ervaren en deskundig personeel voor de jeugdgezondheidszorg aan asielzoekerskinderen te waarborgen, gelet op de krapte op de arbeidsmarkt in de (jeugdgezondheid)zorg, en hoe voorkomt u dat verlies van personeel leidt tot discontinuïteit en kwaliteitsverlies van zorg, zowel voor asielzoekerskinderen als in de jeugdgezondheidszorg in bredere zin, en dat dit doorwerkt in de continuïteit en kwaliteit van het publieke gezondheidsstelsel als geheel?
Zoals ook gemeld in de Kamerbrief van 26 augustus jl. is er een oplossing gevonden die zorgt dat de JGZ aan minderjarigen in de asielopvang gecontinueerd blijft. In lijn met het verzoek van GGD GHOR Nederland hebben COA en GGD GHOR Nederland inmiddels een intentieovereenkomst ondertekend over de continuering van de JGZ voor deze doelgroep voor een periode van drie jaar. Op basis daarvan werken partijen momenteel de afspraken voor de overbruggingsovereenkomst verder uit.
Hoe waarborgt u dat de kwaliteit, toegankelijkheid en continuïteit van zorg voor asielzoekerskinderen niet alleen gedurende de overgang, maar ook structureel na implementatie op peil blijven, mede gelet op het feit dat het gaat om kinderen met een vluchtachtergrond die te maken hebben gehad met oorlog, geweld, vervolging of ontwrichting en vaak kampen met trauma’s en complexe gezondheidsproblematiek? Hoe wordt gewaarborgd dat de zorg in de periode tussen 1 oktober 2026 (waarin het contract met de GGD stopt) en juni 2027 (waarin het contract met de Arts en Zorg Groep aanvangt) geleverd blijft worden en van kwalitatief goed niveau is?
Zie antwoord vraag 6.
Hoe wordt toezicht gehouden op de kwaliteit van de geleverde zorg en welke concrete interventiemogelijkheden heeft u indien blijkt dat de zorg niet aan de gestelde eisen voldoet, en hoe voorkomt u dat tekortkomingen in deze zorg doorwerken in de continuïteit en kwaliteit van het publieke gezondheidsstelsel als geheel?
Het toezicht op de kwaliteit van zorg ligt bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) die regelmatig COA-locaties bezoekt. In geval van tekortkomingen in de kwaliteit of veiligheid van de zorg vaststellen, is het aan de zorgaanbieder om deze weg te nemen. De IGJ kan hiervoor verbetermaatregelen opleggen en ziet toe op de uitvoering daarvan.
De zorgaanbieder die JGZ-zorg levert moet voldoen aan de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz). Het toezicht op de kwaliteit en veiligheid van zorg ligt bij de IGJ. Onderdeel van het toezicht zijn gesprekken met ketenpartners en bezoeken aan GZA op COA-locaties. Als er tekortkomingen geïdentificeerd worden, kan IGJ op grond van de Wkkgz interventies uitvoeren zoals het opleggen van verbetermaatregelen.
Hoe reflecteert u op het feit dat de aanbesteding wordt gegund aan een partij, waarbij eerder op één van hun locaties is vastgesteld dat kinderen kampten met ondergewicht, angstklachten en gebrek aan privacy?
Zoals ook aangegeven in voorgaande antwoorden is in de aanbesteding nadrukkelijk aandacht besteed aan de kwaliteit en de uitvoerbaarheid van de JGZ. Uit deze aanbesteding is vervolgens het Samenwerkingsverband Arts en Zorg-GZA gekomen. Verder geldt dat het Samenwerkingsverband als zorgverlener niet verantwoordelijk is voor de algehele omstandigheden en situatie in deze opvanglocatie, enkel voor het zorgaanbod op deze locatie. De artsen van de huidige partij voor de huisartsenzorg spannen zich maximaal in voor de gezondheid van kinderen. We herkennen en delen het beeld dat de situatie op sommige opvanglocaties zeer tekortschiet en niet geschikt is voor het opvangen van kinderen. Het COA probeert dan ook, binnen de huidige nijpende opvangsituatie, het aantal kinderen dat in noodopvanglocaties wordt opgevangen te beperken. Hierover is de Kamer recentelijk nader geïnformeerd in de Kamerbrief van 2 juni jl. over de situatie van kinderen in de asielopvang.4
Hoe wordt er toezicht gehouden op (de kwaliteit van) de zorg die geleverd zal worden, zeker gelet op het feit dat de zorg verleend wordt aan kinderen die niet altijd de Nederlandse taal machtig zijn, evenals hun ouders? Kunt u beschrijven hoe het toezicht er in de praktijk uitziet? Wie is hiervoor verantwoordelijk? Wat wordt er gedaan als blijkt dat deze zorg (ernstig) tekortschiet?
Indien nodig kunnen zorgverleners gebruik maken van een tolk om zo de benodigde zorg te kunnen verlenen. Het toezicht wordt gehouden door de IGJ. Dit toezicht is niet anders dan toen de zorg verleend werd door de GGD. Zoals aangegeven in het antwoord op vraag 8 kan de IGJ verbetermaatregelen opleggen die door de betrokken zorgpartij opgevolgd dienen te worden. Ook daar ziet de IGJ op toe.
Bent u bekend met het bericht «Jeugdgezondheidszorg voor twintigduizend asielkinderen is vooralsnog vanaf oktober maanden niet beschikbaar»?1
Ja.
Deelt u de mening dat een dergelijk gat in zorgcontinuïteit voor deze (kwetsbare) groep een zorgelijke, onwenselijke ontwikkeling is? Zo ja, hoe reflecteert u daarop? Zo nee, waarom niet?
De jeugdgezondheidszorg (JGZ) voor de asielzoekerskinderen moet te allen tijde gecontinueerd blijven. Om die reden is er de afgelopen periode door alle betrokken partijen gewerkt aan een oplossing. COA en GGD GHOR Nederland hebben inmiddels een intentieovereenkomst ondertekend over de continuering van de JGZ voor deze doelgroep voor een periode van drie jaar. Op basis daarvan werken partijen momenteel de afspraken voor de overbruggingsovereenkomst verder uit.
Hoe reflecteert u op, zoals Artsen Jeugdgezondheidszorg Nederland (AJN) in het artikel aangeeft, een dergelijke «versnippering van de collectieve en preventieve jeugdgezondheidszorg» in Nederland? Deelt u de mening dat dit een onwenselijk precedent schept en verschillen in toegang tot zorg oplevert voor kinderen in Nederland? Zo nee, waarom niet?
Zoals aangegeven in het antwoord op vraag 2, moet de JGZ voor asielzoekerskinderen te allen tijde gecontinueerd blijven. Het gaat onder andere om het uitvoeren van preventieve onderzoeken, het begeleiden van ouder en kind in de lichamelijke, cognitieve en psychosociale ontwikkeling en vaccineren conform het Rijksvaccinatieprogramma. De JGZ kan vroegtijdig lichamelijke, psychische of sociale problemen signaleren, korte ondersteuning bieden en doorverwijzen naar passende hulp. Ik vind het onwenselijk als asielzoekerskinderen maandenlang geen toegang zouden hebben tot deze zorg. Zie verder mijn antwoord op vraag 2.
Welke effecten en risico’s voorziet u, mocht de in het artikel genoemde situatie werkelijkheid worden? Kunt u per risico aangeven welke stappen worden gezet om dit risico te voorkomen? Kunt u daarbij specifiek ingaan op risico’s rond de bestrijding van (infectie)ziekten onder baby’s, kinderen en jongeren in Nederland?
Zie antwoord vraag 3.
Gelet op de krapte op de arbeidsmarkt in de (jeugdgezondheids)zorg, hoe reëel acht u het dat de Arts en Zorg Groep de zorg in de asielzoekerscentra tijdig en volledig over kan nemen voor de beoogde (lagere) prijs, nu het COA in het artikel aangeeft dat hij daarover in gesprek is met de Arts en Zorg Groep?
De komende periode, waarin GGD GHOR Nederland de coördinatie en ondersteuning van de plaatselijke JGZ-uitvoerders op COA-locaties organiseert, wordt benut om knelpunten ten aanzien van een zorgvuldige overdracht naar de gecontracteerde opvolgende partij te onderzoeken en zorgvuldig voor te bereiden. Ik kan niet vooruitlopen op de uitkomsten daarvan.
Welke waarborgen en afspraken zijn er vastgelegd over de zorgcontinuïteit ten tijde van de overgangsperiode van de GGD-GHOR naar de Arts en Zorg Groep, en ten tijde van de periode erna? Indien die er niet zijn, hoe bent u voornemens de zorgcontinuïteit te borgen voor deze groep kinderen in asielzoekerscentra?
Zie antwoord op vraag 2 en de Kamerbrief van 26 augustus 20262.
Hoe wordt toezicht gehouden op de kwaliteit van geleverde zorg en wie is verantwoordelijk (zowel politiek/ministerieel als in de uitvoering)? Waar kunnen professionals, burgers en asielzoekers(kinderen) terecht met signalen en klachten over de zorg vanuit de Arts en Zorg Groep (of het gebrek aan zorg)? Hoe wordt daarbij rekening gehouden met, bijvoorbeeld, de geletterdheid en moedertaal van de doelgroep in kwestie in de asielzoekerscentra?
Bij het verlenen van de jeugdgezondheidszorg zijn partijen gebonden aan de in Nederlandse wet- en regelgeving opgenomen (kwaliteits)eisen om de kwaliteit van zorg te borgen. Op grond van de Wet COA is het COA verantwoordelijk voor de materiële en immateriële opvang van asielzoekers, waaronder het organiseren van toegang tot de gezondheidszorg voor asielzoekers. Hieronder valt ook de jeugdgezondheidszorg voor asielzoekerskinderen. Het toezicht op de kwaliteit van zorg ligt bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) die regelmatig COA-locaties bezoekt. In geval van tekortkomingen maakt het COA samen met de opdrachtnemer een plan voor de verbetering.
De zorgaanbieder die JGZ-zorg levert moet voldoen aan de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz). Het toezicht op de kwaliteit en veiligheid van zorg ligt bij de IGJ. Onderdeel van het toezicht zijn gesprekken met ketenpartners en bezoeken aan GZA op COA-locaties. Als er tekortkomingen geïdentificeerd worden, kan IGJ op grond van de Wkkgz interventies uitvoeren zoals het opleggen van verbetermaatregelen.
Zowel de plaatselijke JGZ-uitvoerders als GZA voeren op dit moment reeds respectievelijk de JGZ en de huisartsenzorg uit voor mensen die verblijven in de asielopvang van het COA. Daarmee zijn zij reeds bekend met de doelgroep en het cultuursensitief werken. Het Samenwerkingsverband Arts en Zorg-GZA aan wie de opdracht is gegund heeft daarbij de maximale kwaliteitsscore behaald. Hoewel omwille van de continuïteit van de JGZ een intentieovereenkomst met GGD GHOR Nederland is gesloten en de daarin gemaakte afspraken worden uitgewerkt in een overbruggingsovereenkomst, ga ik ervan uit dat de nieuwe contractpartner het contract voor de JGZ adequaat zou kunnen uitvoeren.
Welke concrete mogelijkheden zijn er om in te grijpen, in geval van (ernstige) tekortkomingen in de kwaliteit of continuïteit van de (jeugdgezondheids)zorg in de asielzoekerscentra tijdens de overgangsperiode en de periode daarna?
Zie antwoord vraag 7.
Kunt u deze vragen beantwoorden (ruim) voor het debat Jeugdbeleid van 30 september 2026?
Dat is helaas niet gelukt.
De uitspraken aangaande het meer en sneller afschieten van wolven |
|
Ines Kostić (PvdD) |
|
Silvio Erkens (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met de berichtgeving over uw recente bezoek aan dierenhouders en -artsen in Drenthe om te spreken over de wolf?1
Klopt het dat u tijdens uw bezoek heeft gezegd dat wolven sneller afgeschoten moeten kunnen worden, dat u een maximumaantal wolven wil, dat u het afschieten van roedels naar Duits voorbeeld ook in Nederland zou willen, en dat «actief beheer» van de wolf nodig is? Heeft u al deze uitspraken namens het hele kabinet gedaan, of is dit uw persoonlijke mening?
Kunt u toelichten hoe deze uitspraken passen in het licht van de beschermde status van de wolf?
Kunt u aangeven hoeveel van de aanvallen in 2024 en 2025 in Drenthe plaatsvonden bij dieren die volgens de richtlijnen beschermd waren en hoeveel bij dieren die niet volgens de richtlijnen beschermd waren? Kunt u daarbij ook aangeven wat bekend is over het effect van goede preventie, zoals wolfwerende rasters en kuddebeschermingshonden op het voorkomen van wolvenaanvallen?
Heeft u naar uw mening al het uiterste gedaan om aan de vereisten te voldoen dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat, dat er aanwezigheid is van een goede rechtvaardigingsgrond voor het afschieten en dat het ingrijpen geen afbreuk doet aan het streven om de wolf in zijn natuurlijke verspreidingsgebied in een gunstige staat van instandhouding te laten voortbestaan, waaraan u zichzelf gecommiteerd heeft (Kamerstuk 2026Z16661)? Erkent u de wettelijke, maar ook morele plicht, om eerst alle geweldloze oplossingen bij eventuele conflicten met wolven serieus uit te proberen? Zo nee, waar baseert u dat op? Zijn uw uitspraken in dit licht niet ernstig voorbarig?
Deelt u de mening dat, aangezien mensen ervoor kiezen dieren te houden en er een wettelijke verplichting is, mensen de plicht hebben om die dieren goed te beschermen met onder andere geschikte wolfwerende hekken en dat wolven niet het slachtoffer moeten worden van gebrek aan zulke preventieve maatregelen? Zo nee, hoe verantwoordt u dat wetenschappelijk gezien?
Hoe staat het met de uitvoering van de motie-Kostić (Kamerstuk 33 576, nr. 538) over het koppelen van tegemoetkomingen voor vermijdbare wolvenschade aan het naleven van een duidelijke preventienorm? Welke afspraken heeft u hierover al met de provincies gemaakt? Kunt u een tijdlijn geven? Hoe verhouden uw uitspraken in Drenthe, waarin u vooral inzet op afschot, zich tot deze motie, die juist vraagt om geld te verschuiven naar praktische hulp bij preventie voor dierhouders?
Bent u bereid om ook persoonlijk in gesprek te gaan met oplossingsgerichte schapenhouders op de Veluwe, bijvoorbeeld de Schaapskudde Elspeterheide, die juist ondernemerschap en creativiteit laten zien in oplossingen en laten zien dat het mogelijk is samen te leven met wolven en gehouden dieren te beschermen? Zo nee, waarom niet? Zo ja, op welke termijn?
Kunt u deze vragen één voor één beantwoorden?
Het bericht dat de Europese Commissie de banken tegemoetkomt met lagere kapitaaleisen en minder regels. |
|
Jimmy Dijk (SP) |
|
Eelco Heinen (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met het artikel «Bankenlobby krijgt (een beetje) zijn zin van Brussel: er komt meer ruimte voor risico’s»?1
Wat vindt u ervan, dat leden van de Europese Commissie en de bankenlobby juist nu kiezen voor deregulering van banken, in een tijd van geopolitieke instabiliteit, stijgende rentes, en waarschuwingen van toezichthouders voor een «potentieel giftige cocktail» op de financiële markten?
Bent u het ermee eens dat kapitaalbuffers essentieel zijn voor het beschermen van onze banken tegen een financiële crisis zoals de kredietcrisis van 2008, en dat een versoepeling van de kapitaalbuffers daarom onwenselijk is? Zo ja, wat gaat u doen om een versoepeling van de kapitaalbuffers in Europa te voorkomen? Zo nee, waarom niet?
Bent u het eens met de analyses van De Nederlandse Bank, het Centraal Planbureau en de Europese Centrale Bank, die allemaal vaststellen dat de huidige kapitaalbuffers niet in de weg staan van kredietverlening? Zo ja, waarom kiest de Europese Commissie voor het versoepelen van kapitaalbuffers terwijl hier geen sterke economische argumenten voor zijn? Zo nee, waarom niet?
Bent u het ermee eens dat de bonusregels voor bankiers, die zijn ingevoerd naar aanleiding van de door banken veroorzaakte kredietcrisis in 2008, niet versoepeld moeten worden? Zo ja, wat gaat u doen om een versoepeling op Europees niveau te voorkomen? Zo nee, waarom niet?
Vindt u het problematisch, dat de financiële lobby zo duidelijk invloed kan uitoefenen op de Europese regelgeving voor de financiële sector? Zo ja, wat gaat u doen om deze invloed in te perken? Zo nee, waarom niet?
Ziet u risico’s in het toegenomen belang van niet-bancaire financiële actors, die vaak minder gereguleerd zijn dan banken, en hun vervlechting met de banken? Zo ja, welke risico’s en wat gaat u doen om deze risico’s aan te pakken? Zo nee, waarom niet?
Bent u het ermee eens dat Europa niet moet bijdragen aan een nieuwe «race to the bottom» op het gebied van regulering van de financiële sector, wat de kans op toekomstige financiële crises alleen maar vergroot? Zo ja, wat gaat u doen, in Europa en andere internationale samenwerkingsverbanden, om deze «race to the bottom» te stoppen?
Wat heeft het kabinet tot nu toe gedaan om zich in te zetten tegen het versoepelen van regels voor banken in de Europese Unie?
Wat gaat het kabinet doen om zich in te zetten tegen het versoepelen van regels voor banken in de Europese Unie? Met wie gaat Nederland hierin samen optrekken?
Kunt u deze vragen één voor één beantwoorden?
De continuering van de sectoraanpak sociale veiligheid |
|
Mariëtte Patijn (GroenLinks-PvdA) |
|
Hans Vijlbrief (D66) |
|
|
|
|
Klopt het dat u in uw Kamerbrief over de voortgang van gezond en veilig werken van 8 juni 20261 en in het tweeminutendebat Gezond en Veilig werken van 7 oktober 2026 hebt aangegeven dat u kiest voor een sectorale aanpak, in plaats van een wettelijk verplichte gedragscode, om ongewenst gedrag op de werkvloer tegen te gaan? Erkent u dat de sectoraanpak sociale veiligheid daarmee het belangrijkste instrument van u is om sociale veiligheid op de werkvloer te bevorderen?
Erkent u ook dat deze keuze alleen houdbaar is als de sectoraanpak na 2026 overeind blijft en verder wordt uitgerold?
Hoe beoordeelt u de vraag uit het veld dat er in aanvulling op de veertien sectoren waar inmiddels een sectoraanpak sociale veiligheid loopt ook nog zeker vier sectoren zijn die ermee willen beginnen? Deelt u de opvatting dat sectoren die nu klaarstaan om te beginnen, ook de kans moeten krijgen om dat te doen?
Welke signalen heeft u van werkgevers- en werknemersorganisaties gekregen over het voortzetten van de sectoraanpak na 2026? Wilt u de Kamer informeren over de verzoeken die u hierover hebt ontvangen en over uw reactie daarop?
Wie neemt de coördinatie en begeleiding van de sectoraanpak vanaf 1 januari 2027 over, als het mandaat van de regeringscommissaris seksueel grensoverschrijdend gedrag en seksueel geweld afloopt? Hoe voorkomt u dat er een gat ontstaat, waarin sectoren die nu volop bezig zijn hun ondersteuning verliezen en sectoren die willen beginnen moeten wachten?
Klopt het daarnaast dat de regeringscommissaris daar in overleg met sociale partners, op uw verzoek, een voorstel over heeft gedaan? Zo ja, wat is er met dit voorstel gebeurd?
Hoe borgt u bij de voortzetting dat de kennis, instrumenten en netwerken die de afgelopen jaren in en tussen sectoren zijn opgebouwd, behouden blijven en verder worden ontwikkeld?
Wat is de uitkomst van die verkenning naar hoe u uw inzet op een sectoraanpak het beste vormgeeft, waarbij ook de financiële gevolgen worden meegenomen, zoals u in de brief van 8 juni schreef? Welke middelen hebt u voor 2027 en de jaren daarna gereserveerd voor deze coördinatie en begeleiding?
Wanneer neemt u een besluit over de voortzetting? Kunt u de Kamer voor het einde van dit jaar laten weten hoe u de sectoraanpak sociale veiligheid vanaf 2027 organiseert en financiert, met een tijdpad?
Het cancelen van Joodse bijeenkomsten en tentoonstellingen |
|
Diederik van Dijk (SGP), Chris Stoffer (SGP), Mirjam Bikker (CU) |
|
David van Weel (VVD), Letschert |
|
|
|
|
Wat is uw reactie op de berichten «Universiteit Maastricht schrapt Joodse bijeenkomst vanwege veiligheid» en «Joodse gemeente in Amersfoort woest: tentoonstelling over 300-jarig bestaan synagoge op laatste moment afgeblazen»?1, 2
Deelt u de mening dat het annuleren van Joodse bijeenkomsten vanwege een verhoogd veiligheidsrisico onverteerbaar is voor de Joodse gemeenschap en dat met dit besluit tegemoet gekomen wordt aan de intimidatieterreur?
Is het belang van de grondwettelijke vrijheid van vereniging voldoende afgewogen tegenover de vrijheid van demonstratie én de grenzen van het strafrecht?
Is het besluit tot het annuleren van de Joodse bijeenkomst genomen in overleg met de driehoek?
Acht u een demonstratie van zo’n 20 personen die zich niet agressief gedragen voldoende om te spreken van een veiligheidsrisico?
Welke veiligheidsmaatregelen hadden nog meer genomen kunnen worden, naast de acht beveiligers die de Joodse studentenvereniging zelf had ingeschakeld en de beveiliging van de universiteit, om de veiligheid wel te kunnen garanderen?
Welke maatregelen treft u om dergelijke intimidatie die ten grondslag ligt aan het annuleren van de bijeenkomst in Maastricht op te sporen en te bestraffen?
Hoe voorkomt u dat dergelijke bijeenkomsten in de toekomst opnieuw worden belet vanwege intimidatie?
Hoe definieert u het patroon dat zichtbaar wordt rondom het annuleren van dergelijke bijeenkomsten van de Joodse studentenvereniging in Maastricht vanwege een zogenaamd veiligheidsrisico?
Welk verband trekt u tussen de aanwezigheid van Gazaanse studenten die de slachtpartij van terreurorganisatie Hamas van 7 oktober 2023 in Israël prijzen en het opnieuw annuleren van Joodse bijeenkomsten op de Universiteit van Maastricht?
Welke maatregelen treft u om Joodse studenten veilig te laten studeren en samenkomen en intimidatieterreur geen plek te bieden aan de Nederlandse Universiteiten en binnen de Nederlandse rechtsstaat?
Begrijpt u de boosheid van de Joodse gemeenschap in Amersfoort nu Museum Amersfoort ter elfder ure afziet van een tentoonstelling over het 300-jarig bestaan van de synagoge vanwege de situatie in het Midden-Oosten en de spanningen die daarmee wereldwijd gepaard gaan?
Deelt u de mening dat de Joodse gemeenschap in Amersfoort geenszins verantwoordelijk gehouden kan worden van hetgeen in het Midden-Oosten plaatsvindt?
Bent u bereid in gesprek te gaan met Museum Amersfoort om de tentoonstelling over het 300-jarig bestaan van de synagoge doorgang te laten vinden?
Hoe beoordeelt u de discrepantie tussen het annuleren van een tentoonstelling over de synagoge en het doorgang laten vinden van de Rode-lijndemonstratie waarbij aantoonbaar banden met terreurorganisatie Hamas aanwezig zijn in het licht van de spanningen in het Midden-Oosten?
Welke maatregelen treft u om te voorkomen dat aldaar antisemitische, dan wel terreur verheerlijkende leuzen worden gebezigd? Worden de politie en het Openbaar Ministerie (OM) hier proactief op voorbereid om dergelijke uitspattingen in de kiem te smoren?
Welk signaal geeft het kabinet aan de Joodse gemeenschap in deze tijd van toenemend antisemitisme en het steeds breder gedragen gevoel dat Joods leven uit het openbare leven wordt geduwd en hoe krijgt steun aan de Joodse gemeenschap vorm?
Onderwijsgeld |
|
Pepijn van Houwelingen (FVD) |
|
Judith Tielen (VVD) |
|
|
|
|
Is de Staatssecretaris bekend met deze uitzending van De Nieuwe Wereld1 waarin een voorbeeld van wanbestuur in het onderwijs wordt besproken, namelijk het met tonnen onderwijsgeld (onterecht) juridisch laten vervolgen van een onderwijsdirecteur die het onderwijs op zijn school juist sterk heeft verbeterd? Wat vindt de Staatssecretaris hiervan? Is dit een goede besteding van tijd en (onderwijs)geld door dit schoolbestuur?
Kan de Staatssecretaris wellicht een indicatie geven hoeveel (onderwijs)geld schoolbesturen jaarlijks (ongeveer) kwijt zijn aan dit soort juridische geschillen (met hun eigen medewerkers) en of dit bedrag de afgelopen jaren is toe- of afgenomen? Indien dit niet het geval is, is de Staatssecretaris wellicht bereid dit te laten onderzoeken?
Hoe kijkt de Staatssecretaris aan tegen de analyse van de oorzaken die op het eind van deze uitzending2 wordt gegeven van deze vorm van wanbestuur in het onderwijs waarin onder andere wordt gewezen op schoolbesturen die veel te groot en machtig zijn geworden?
Het artikel 'Van winstdeal naar strop: het laboratoriumdrama van Gelre ziekenhuizen' |
|
Marc Vervuurt (D66) |
|
Sophie Hermans (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met het artikel «Van winstdeal naar strop: het laboratoriumdrama van Gelre ziekenhuizen»1?
Erkent u de cruciale rol die laboratoriumdiagnostiek speelt in het routine functioneren van een ziekenhuis, of de zorg in brede zin?
Hoe beoordeelt u het feit dat private partijen cruciale infrastructuur binnen een ziekenhuis overnemen? Vindt u dit een wenselijke ontwikkeling? Zo ja, onder welke voorwaarden?
Hoe wordt er toegezien op een overname van een laboratorium binnen het zorgstelsel? Wat zijn de rollen van respectievelijk de zorgverzekeraars, de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), en de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa)?
Heeft de NZa bij de goedkeuring van de verkoop in 2023 getoetst wat die betekende voor de spoedeisende hulp en de acute verloskunde van Gelre ziekenhuizen? Zou de NZa zo’n verkoop onder het wetsvoorstel ter aanscherping van de zorgspecifieke fusietoets kunnen tegenhouden?
Kunt u antwoord geven op de vraag of de NZa gecontroleerd heeft of Gelre ziekenhuizen en de zorgverzekeraars hebben gesproken over de problematiek?
Zijn er bij het Ministerie van VWS, of bij de NZa signalen binnengekomen (van de zorgverzekeraars) over het «laboratoriumdrama» in Gelre ziekenhuizen? Zo ja, door wie werden deze signalen gedeeld, wanneer was dit en hoe is hier op gereageerd?
Heeft u of de NZa overwogen om maatregelen te treffen gedurende of na afloop van het «laboratoriumdrama» bij Gelre ziekenhuizen? Zo ja, welke keuzes zijn hierin overwogen en gemaakt?
Hoe verhoudt deze casus zich tot het feit dat alle klinisch laboratoria ISO-gecertificeerd dienen te zijn? Indien dit laboratorium gecertificeerd was, hoe beschouwt u het feit dat deze situatie zich desondanks heeft kunnen plaatsvinden?
Hoe beschouwt u het feit dat Clinical Diagnostics Gelre grote verliezen leed en rekeningen van leveranciers onbetaald liet, terwijl zij een «superdividend» van 32 miljoen euro uitkeerde? Zou zo’n uitkering nog mogelijk zijn onder de aangekondigde aanscherping van de Wet integere bedrijfsvoering zorg- en jeugdhulpaanbieders (Wibz)?
Wat zijn volgens u de lessen die geleerd dienen te worden over de risico’s van overnames van laboratoria door private partijen?
Kunt u toezeggen om samen met relevante veldpartijen en zorgprofessionals afspraken te maken over het borgen van de kwaliteit en continuïteit van zorg bij het uitbesteden van laboratoriumdiensten, bijvoorbeeld op het gebied van samenwerking, de integrale rol van diagnostiek binnen de zorgketen en een terugvalscenario?
Kunt u toezeggen met een brief te komen met daarin een reactie op het onderzoek «Toekomstig laboratoriumlandschap» uitgevoerd door SiRM, en kunt u daarbij ook ingaan op hoe de casus Clinical Diagnostics in Gelre ziekenhuizen zich verhoudt tot de kern van het onderzoek (het uitbesteden van laboratoriumdiagnostiek aan private partijen)?
De ernstige mishandeling van een jongen door gemaskerde mannen |
|
Christine Teunissen (PvdD), Songül Mutluer (GroenLinks-PvdA) |
|
David van Weel (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met de videobeelden die afgelopen zaterdag via het YouTubekanaal Bender zijn verspreid waarin een (vermoedelijk minderjarige) jongen van kleur in Den Haag ernstig in elkaar wordt geslagen door een grote groep gemaskerde mannen?1 Zo ja, hoe beoordeelt u deze beelden?
Zijn er aanwijzingen dat het hier om een mogelijke hate crime gaat, waarbij de huidskleur dan wel de afkomst van de jongen de aanleiding lijkt te zijn van deze zware mishandeling? Wordt bij het onderzoek naar deze mishandeling ook gekeken naar een mogelijk racistisch motief?
Bent u tevens bekend met de videobeelden die op 112today zijn verspreid, waarbij op die betreffende zaterdag een witte jongeman een jongen van kleur in het centrum van Den Haag intimideert? Zo ja, hoe beoordeelt u dat incident?2
Deelt u onze zorgen over signalen dat groepen mannen tijdens de ongeregeldheden in Den Haag gericht mensen van kleur zouden hebben aangevallen of geïntimideerd? Wordt onderzocht of sprake was van georganiseerd optreden en of racistische of extreemrechtse motieven daarbij een rol speelden? Zo nee, waarom niet?
Bent u bekend met de berichtgeving in de internationale media over deze geweldplegingen waarin onder meer wordt gesproken over «neonazi’s»?3 Hoe beoordeelt u deze berichtgeving en de zorgen die daarmee worden opgeroepen over extreemrechts geweld in Nederland?
Wat vindt u van de brede ontwikkelingen in de Nederlandse maatschappij dat op steeds meer plekken in Nederland knokploegen gewelddadig en intimiderend optreden, zoals een extreemrechtse «burgergrenswacht» in Ter Apel4, extreemrechtse patrouilles in Loosdrecht5, voetbalhooligans in Arnhem6 en nu dus gemaskerde en gewelddadige mannen in Den Haag? Ziet u overeenkomsten tussen deze gebeurtenissen?
Hoe wordt in de praktijk voorkomen dat extreemrechtse groepen zich tijdens demonstraties of ongeregeldheden organiseren om mensen vanwege hun afkomst of huidskleur aan te vallen of te intimideren, in uw eerdere antwoorden over de racistische patrouilles in Loosdrecht stelde u dat er geen sprake mag zijn van eigenrichting, intimidatie of etnisch profileren7? Beschikken politie en gemeenten over voldoende mogelijkheden om hiertegen vroegtijdig op te treden? Zo ja, waar blijkt dat uit?
Kunt u begrijpen dat veel mensen van kleur geschrokken zijn van deze beelden en dat deze beelden gevoelens van angst oproepen? Wat gaat u structureel doen voor mensen van kleur die te maken hebben met straatgeweld en intimidatie, puur op basis van hun huidskleur of afkomst?
Bent u bereid om samen met de politie en het Openbaar Ministerie en gemeenten tot een fundamenteel plan van aanpak te komen om extreemrechts straatgeweld en racistische intimidatie, uitgevoerd door georganiseerde knokploegen, tegen te gaan, in aanvulling op de reeds bestaande nationale extremismestrategie, en de Kamer hierover voorafgaand aan de begroting Justitie en Veiligheid te informeren? Zo nee, waarom niet?
Bent u bereid deze vragen één voor één te beantwoorden voordat het begrotingsdebat van Justitie en Veiligheid plaatsvindt?
Het artikel ‘Vriezers van Franse bloedbank gehackt, temperatuur verhoogd’ |
|
Jantine Zwinkels (CDA), André Poortman (CDA) |
|
Sophie Hermans (VVD), Aerdts |
|
|
|
|
Bent u bekend met het artikel «Vriezers van Franse bloedbank gehackt, temperatuur verhoogd» en deelt u de zorgen over de risico’s van dergelijke cyberaanvallen voor de volksgezondheid en de weerbaarheid van Nederland?1
Op welke manier worden bloedbanken en andere kritieke organisaties in de gezondheidszorg proactief ondersteund bij het versterken van hun digitale weerbaarheid en het effectief inregelen van hun cybersecurity om zo cyberaanvallen te voorkomen?
In hoeverre verplicht de Cyberbeveiligingswet bloedbanken en andere kritieke zorginstellingen om cybersecurityrisico’s, waaronder die van digitaal aangestuurde apparatuur en externe leveranciers, proactief te beheersen? Welke concrete maatregelen vloeien hieruit voort?
Op welke manier werken organisaties binnen dezelfde branche of keten samen om cyberincidenten te voorkomen en informatie over kwetsbaarheden en dreigingen uit te wisselen?
Wordt er gecoördineerd gewerkt aan noodplannen en fysieke terugvalopties wanneer kritieke apparatuur of infrastructuur door een cyberaanval uitvalt of wordt gemanipuleerd? Hoe wordt hierop toegezien in het kader van de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke)?
Hoe wordt de samenwerking tussen organisaties binnen dezelfde keten of branche gecoördineerd wanneer zich een ernstig cyberincident voordoet, bijvoorbeeld wanneer meerdere organisaties afhankelijk zijn van dezelfde leverancier of wanneer een verstoring bij één organisatie gevolgen heeft voor andere organisaties in de keten?
Valt digitaal aangestuurde koelapparatuur, zoals de installaties bij bloedbanken, onder de Cyber Resilience Act (CRA)? Zo ja, welke cybersecurityvereisten en eventuele risicoclassificaties zijn hierop van toepassing?
Welke verantwoordelijkheden hebben fabrikanten van dergelijke apparatuur op grond van de CRA met betrekking tot cybersecurity en het tijdig verhelpen van kwetsbaarheden?
Hoe is de juridische verantwoordelijkheid verdeeld tussen fabrikanten, leveranciers en gebruikers wanneer apparatuur, zoals koelinstallaties, door een cyberaanval wordt getroffen?
Wat is er inmiddels bekend over de daders en achtergronden van de recente cyberaanval op de Franse bloedbank en andere cyberaanvallen op koelapparatuur? Zijn er aanwijzingen voor mogelijke betrokkenheid van statelijke actoren?
Bent u bekend met de Voortgangsbrief Slagvaardige Overheid1 van 26 oktober 2026?
Klopt de berichtgeving van NRC2 dat het ambtenarenbudget bij het Ministerie van OCW met 30 procent zal dalen? Zo nee, wat zijn dan de juiste prognose?
Wat zijn de gevolgen van het fors snijden in de uitvoering voor het Ministerie van OCW? Welke belangrijke overheidstaken kunnen in het geding komen?
Kunt u een overzicht geven van de toezichthouders en uitvoeringsorganisaties waarop bezuinigd kan worden en of deze nu al juist kampen met capaciteitstekorten om hun taken goed uit te kunnen voeren?
Welke ambities en plannen kunnen in gevaar komen naar aanleiding van deze forse bezuinigingen? Hoe bent u van plan om deze ambities en plannen alsnog te behalen, ondanks de bezuinigingen?
Bent u het eens met de waarschuwing van de Algemene Rekenkamer dat er harde keuzes gemaakt moeten worden om de voorgestelde bezuiniging te bewerkstelligen? Zo ja, welke taken bent u van plan te laten vallen? Zo nee, waarom denkt u dat het niet nodig is om deze harde keuzes te maken?
Zijn er al AI-modellen die bewezen hebben dat zij kunnen bijdragen aan efficiënter werken en zo ja, welke? Op welke manier hebben zij dit bewezen? Zo nee, welke ontwikkelingen verwacht u op het gebied van AI waardoor de doelstellingen voor efficiënter werken wel gehaald kunnen worden en waar baseert u die voorspelling op?
Wilt u voorkomen dat door inzet van AI voor efficiëntiedoeleinden een nieuwe strategische afhankelijkheid ontstaat van een grote tech-onderneming? Zo ja, hoe? Zo nee, waarom niet?
Hoe rijmt u de inzet van AI om efficiëntieslagen te behalen met de inzet om verantwoord om te gaan met AI in het Nederlandse onderwijs?
Zijn er onderliggende beslisnota’s en adviezen die zien op de gevolgen van deze bezuinigingen op OCW? Zo ja, kunnen deze met de Kamer worden gedeeld?
Klopt het dat OCW niet betrokken is geweest bij het opstellen van de plannen over de bezuinigingen?
Kunt u deze vragen afzonderlijk en binnen de gestelde termijn beantwoorden?
De betrouwbaarheid, complexiteit en transparantie van de wettelijk voorgeschreven pensioenscenariosets |
|
Henk Vermeer (BBB) |
|
Hans Vijlbrief (D66) |
|
|
|
|
Bent u bekend met het Netspar-onderzoek «Wijzigingen in de uniforme scenarioset», waarin de onderzoekers concluderen dat aanzienlijke veranderingen tussen opeenvolgende DNB-scenariosets slechts gedeeltelijk verklaard kunnen worden door ontwikkelingen op financiële markten en dat model- en parameteronzekerheid eveneens een belangrijke rol spelen?1
Deelt u de zorg dat dit problematisch is voor een model dat wettelijk verplicht wordt gebruikt voor belangrijke pensioenberekeningen?
Wie is verantwoordelijk voor het beoordelen en beheersen van deze onzekerheid?
Klopt het dat de onderzoekers laten zien dat de gesimuleerde aandelenvolatiliteit over een horizon van honderd jaar tussen onderzochte kwartaalsets varieert van 15,7% tot 21% per jaar?
Hoe legt u aan pensioendeelnemers uit dat de veronderstelde financiële risico’s over tientallen jaren zo sterk kunnen veranderen, terwijl de economische vooruitzichten niet noodzakelijk in vergelijkbare mate zijn gewijzigd?
Acht u dit wenselijk bij een model dat wordt gebruikt voor pensioencommunicatie, keuzebegeleiding en de toetsing van het beleggingsbeleid aan de risicohouding van deelnemers?
Klopt het dat in het CP2022-model de langetermijnniveaus van de stochastische variantiefactor, waaronder EP[v∞] en EQ [v∞], niet vooraf worden vastgezet, maar onderdeel zijn van de periodieke kalibratie?
Klopt het dat deze parameters, naast andere modelparameters die de langetermijnvolatiliteit bepalen, mede worden geschat met behulp van marktprijzen van relatief kortlopende financiële instrumenten?
Kunt u uitleggen welke economische rechtvaardiging er is om deze structurele langetermijnparameters ieder kwartaal opnieuw te schatten, terwijl hun waarde van invloed is op de veronderstelde volatiliteit over tientallen jaren?
Welke empirische onderbouwing bestaat er voor de aanname dat veranderingen in actuele optieprijzen informatie bevatten over de volatiliteit over bijvoorbeeld vijftig jaar?
Waarom is niet gekozen voor het vastzetten van deze langetermijnparameters, terwijl dat bij andere grootheden, zoals het langetermijnrendement op aandelen, wel gebeurt?
Bent u bekend met het artikel Actuarissen: minder netto-profijtproblemen met nieuwe scenarioset, waarin actuarissen melden dat het netto profijt van jonge slapers bij een pensioenfonds door de overgang naar de scenarioset van 2026-Q3 verbeterde van – 22% naar – 12%, en in andere gevallen zelfs van – 40% naar – 20%?2
Hoe beoordeelt u dergelijke grote verschillen die uitsluitend ontstaan door het gebruik van een nieuwe scenarioset?
Acht u het verantwoord dat zulke berekeningen mede bepalend kunnen zijn voor de beoordeling van de evenwichtigheid van het invaren en daarmee voor eventuele vermogensverschuivingen tussen generaties?
Hoe moeten pensioenfondsbesturen dergelijke verschillen volgens u wegen bij een besluit dat na het invaren niet meer kan worden teruggedraaid?
Klopt het dat DNB op 22 oktober 2026 heeft gemeld dat meerdere pensioenfondsen sterk gewijzigde transitie-effecten rapporteren door de scenarioset van 2026-Q3, soms buiten de vooraf vastgestelde bandbreedtes?3
Klopt het dat DNB hierbij verwijst naar veranderende marktomstandigheden, terwijl de eerdergenoemde Netspar-onderzoekers laten zien dat veranderingen in scenariosets ook voortkomen uit model- en parameteronzekerheid?
Kunt u aangeven welke analyses DNB heeft uitgevoerd om de oorzaken van de gewijzigde transitie-effecten te onderzoeken?
Is bijvoorbeeld berekend wat de gevolgen zijn van uitsluitend het aanpassen van de nominale en reële rentetermijnstructuren, terwijl de overige modelparameters ongewijzigd blijven?
Bent u bereid DNB te verzoeken een dergelijke gevoeligheidsanalyse uit te voeren voor de Q-sets van 2026-Q2, Q3 en Q4, en daarbij ook te onderzoeken in hoeverre de overige verschillen kunnen worden verklaard door gewijzigde marktprijzen van derivaten, dan wel door onzekerheid in de kalibratie?
Kunt u daarbij laten aangeven welke effecten afzonderlijk kunnen worden vastgesteld en welke niet eenduidig van elkaar zijn te onderscheiden?
Bent u bekend met de analyse van Jelle Mensonides («Eén kwartaal zonder samenhang: de Q-scenarioset van 2026-Q3»), waaruit blijkt dat de samenhang tussen rente en inflatie in de Q-set van 2026-Q3 sterk afwijkt van alle vijftien andere onderzochte kwartaalsets en dat in de daaropvolgende Q4-set, gepubliceerd op 15 oktober 2026, de eerdere negatieve samenhang weer is teruggekeerd?4
Klopt het dat Mensonides met een gestileerd waarderingsvoorbeeld laat zien dat de afwijkende samenhang tussen rente en inflatie een grote invloed kan hebben op de waarde van voorwaardelijke kasstromen, en dat hij de invloed van de veranderde correlatiestructuur daarbij onderscheidt van die van de lagere rentevolatiliteit?
Hoe verklaart u dat zulke fundamentele eigenschappen van het model binnen één kwartaal zo sterk kunnen veranderen en vervolgens weer terugkeren?
Heeft DNB onderzocht of de kalibratie van Q3 voldoende stabiel was, bijvoorbeeld door deze met andere beginwaarden en random seeds te herhalen?
Bent u bereid DNB om een inhoudelijke en cijfermatig onderbouwde reactie op deze bevindingen te vragen, inclusief de gevolgen die dergelijke veranderingen kunnen hebben voor daadwerkelijke netto-profijtberekeningen?
Klopt het dat de Netspar-onderzoekers het voor langere tijd vastzetten van bepaalde langetermijnparameters noemen als mogelijke oplossing om de gevoeligheid van scenariosets voor tijdelijke marktbewegingen en kalibratieonzekerheid te beperken?
Waarom worden dergelijke parameters nu ieder kwartaal opnieuw geschat?
Bent u bereid de volgende Commissie Parameters5 expliciet de opdracht te geven om te onderzoeken welke langetermijnparameters beter voor meerdere jaren kunnen worden vastgezet, in het bijzonder voor de economische P-scenariosets?
Wilt u daarbij laten onderzoeken in hoeverre dit de onverklaarde schommelingen in de uitkomsten beperkt, zonder dat het model daardoor aantoonbaar minder geschikt wordt voor zijn wettelijke toepassingen?
Erkent u dat aan de economische P-scenariosets, die onder meer bedoeld zijn voor pensioenprojecties en beleidstoetsing, wezenlijk andere eisen worden gesteld dan aan de risiconeutrale Q-scenariosets, die worden gebruikt voor financiële waarderingen?
Klopt het dat bij Q-scenario’s aansluiting bij actuele marktprijzen van belang is, terwijl bij P-scenario’s juist een realistische inschatting van toekomstige economische ontwikkelingen vooropstaat.
Waarom is ervoor gekozen beide scenariosets met één geïntegreerd model te genereren en gezamenlijk te kalibreren?
Acht u het mogelijk dat de eisen die aan de Q-set worden gesteld hierdoor onnodig veel invloed hebben op de P-set, vooral op de lange termijn?
Bent u bereid de volgende Commissie Parameters expliciet te laten onderzoeken of het beter is om P- en Q-scenariosets voortaan met afzonderlijke modellen te genereren, waarbij voor de P-set een aanzienlijk eenvoudiger model met vaste langetermijnparameters zou kunnen worden gebruikt en voor de Q-set een geavanceerder, marktconsistent waarderingsmodel behouden kan blijven?
Welke bezwaren bestaan hiertegen, ook vanuit de huidige eis van consistentie tussen beide kansmaten, en wegen deze bezwaren volgens u op tegen de mogelijke voordelen?
Kan daarbij ook worden onderzocht of de huidige eis van equivalentie tussen P- en Q-scenario’s noodzakelijkerwijs betekent dat beide sets met één en hetzelfde model moeten worden gegenereerd?
Klopt het dat de Netspar-onderzoekers niet kunnen vaststellen of numerieke instabiliteit in de kalibratie een rol speelt bij de sterk wisselende scenariosets, omdat de gebruikte schattings- en kalibratieprogrammatuur niet publiek beschikbaar is?
Klopt het dat ook andere partijen, zoals actuarieel adviesbureau Confident, hebben gewezen op het belang van onafhankelijke controle van de modellen?6
Vindt u het aanvaardbaar dat een wettelijk voorgeschreven model met zulke grote maatschappelijke en financiële gevolgen niet volledig op zijn kalibratie kan worden gecontroleerd, zelfs niet door onafhankelijke wetenschappelijke onderzoekers?
Klopt het dat de technische modelspecificatie en de resulterende parameters wel openbaar zijn, waardoor derden in beginsel zelf scenario’s kunnen simuleren, maar het proces waarmee de parameters worden geschat nog niet onafhankelijk reproduceerbaar is?
Bent u bereid de volgende Commissie Parameters als uitgangspunt mee te geven dat in ieder geval de volledige kalibratiemethodiek en de daarvoor gebruikte programmatuur als open source beschikbaar worden gesteld, inclusief de gehanteerde restricties, optimalisatie-instellingen en validatietests, zodat onafhankelijk kan worden gecontroleerd hoe de parameters tot stand komen en hoe stabiel de schattingen zijn?
Bent u bekend met het antwoord op Kamervraag 26 van 23 april 2024 (Aanhangsel Handelingen 2023–2024, nr. 1573), waarin de toenmalige Minister stelde dat de Commissie Parameters de kalibratiemethode zodanig had gedocumenteerd dat deze exact repliceerbaar is?7
Kunt u bevestigen of deze uitspraak inhoudt dat een onafhankelijke actuaris zonder aanvullende, niet-openbare toelichting de destijds daadwerkelijk gepubliceerde parameterwaarden vanuit de oorspronkelijke invoerprijzen exact kan narekenen, en kunt u een concrete onafhankelijke reproductie van ten minste de sets 2026-Q2, 2026-Q3 en 2026-Q4 overleggen met de eventuele verschillen tussen gereproduceerde en gepubliceerde parameters?
Bent u bereid voor alle sinds 2023 gepubliceerde P- en Q-scenariosets de werkelijk gebruikte historische kalibratiedata en invoerprijzen, de exacte dataselectie en bewerkingen, en de feitelijk gebruikte kalibratiemethode beschikbaar te laten stellen, inclusief de prijzen van swaptions, inflatiecaps en -floors en aandelenopties, rentecurves, looptijden, uitoefenprijzen, peildata, bronvermeldingen, kalibratiewegingen, doelfunctie, parametergrenzen, startwaarden, optimalisatie-instellingen en stopcriteria?
Kunt u per onderdeel dat niet openbaar kan worden gemaakt precies aangeven waarom niet, welke juridische of contractuele beperking daarvoor geldt en welke gegevens desondanks wel beschikbaar kunnen komen?
Bent u bereid, als volledige openbaarmaking van de historische data of methode niet mogelijk is, onafhankelijke actuarissen en wetenschappelijke onderzoekers onder passende vertrouwelijkheidsvoorwaarden toegang te verlenen tot de volledige oorspronkelijke invoer en de werkelijk gebruikte programmatuur, zodat zij de gepubliceerde parameters van meerdere kwartalen van begin tot eind zelfstandig kunnen reproduceren?
Bent u bereid, als ook die toegang wordt geweigerd, een onafhankelijk onderzoek naar de kalibratiemethode en de feitelijke reproduceerbaarheid te laten uitvoeren, de onderzoekers de benodigde gegevens te verschaffen en de Kamer een openbaar rapport met de gevonden parameterafwijkingen en oorzaken van kwartaalverschillen te sturen?
Zo nee, waarom niet?
Bent u bekend met het antwoord op Kamervraag 27 van 23 april 2024, waarin werd toegezegd dat DNB bij iedere nieuwe scenarioset een overzicht van de belangrijkste veranderingen zou publiceren?8
Bent u bereid DNB te verzoeken deze toelichting voortaan uit te breiden met een kwantitatieve analyse van de belangrijkste wijzigingen in marktgegevens en modelparameters en de gevolgen daarvan voor de kenmerken van de scenariosets?
Kunt u daarbij ook laten onderzoeken welke bijdrage de verschillende wijzigingen leveren aan de uitkomsten van enkele gestandaardiseerde pensioenberekeningen, waaronder netto profijt, en welke beperkingen er zijn bij het afzonderlijk vaststellen van die effecten?
Klopt het dat het huidige CP2022-model een groot aantal parameters, stochastische volatiliteit en een complexe gezamenlijke kalibratie van P- en Q-scenario’s bevat?
Kunt u aangeven welke aantoonbare meerwaarde deze complexiteit oplevert voor de verschillende wettelijke toepassingen?
Is voldoende onderzocht of een eenvoudiger model vergelijkbare of betere uitkomsten zou opleveren, juist wanneer ook rekening wordt gehouden met model- en parameteronzekerheid?
Bent u bereid de volgende Commissie Parameters nadrukkelijk de opdracht te geven om aanzienlijk eenvoudigere modellen als volwaardig alternatief te onderzoeken, in plaats van het bestaande CP2022-model als vanzelfsprekend uitgangspunt te nemen?
Klopt het dat Netspar-onderzoekers constateren dat verschillende verdedigbare modelkeuzes tot sterk uiteenlopende pensioenuitkomsten kunnen leiden en dat toch bij verschillende wettelijke toepassingen de resultaten van één voorgeschreven scenarioset als uitgangspunt worden gebruikt?
Acht u het wenselijk dat bijvoorbeeld een beperkte overschrijding van de wettelijke risicomaatstaven aanleiding kan geven om het beleggingsbeleid van een pensioenfonds aan te passen, terwijl een volgende scenarioset mogelijk weer tot een andere conclusie leidt, zonder dat de feitelijke risico’s of de risicobereidheid van deelnemers wezenlijk zijn veranderd?
Acht u het voldoende dat pensioenfondsen zelf marges aanhouden om model- en parameteronzekerheid op te vangen, of behoort deze onzekerheid ook expliciet in de wettelijke toetsingssystematiek te worden betrokken?
Bent u bereid te onderzoeken of de regelgeving meer ruimte zou moeten bieden om rekening te houden met modelonzekerheid, bijvoorbeeld door bij de toetsing van de risicohouding een overschrijding in eerste instantie aanleiding te laten zijn voor een nadere beoordeling, in plaats van automatisch voor een beleidswijziging?
Bent u bereid daarbij ook de door de Netspar-onderzoekers besproken comply or explain-benadering te onderzoeken?
Bent u, nu is aangekondigd dat in 2027 een nieuwe Commissie Parameters wordt ingesteld, bereid de gesignaleerde problemen met de huidige scenariosystematiek nadrukkelijk te betrekken bij de opdrachtverlening aan deze commissie en daarbij in ieder geval de volgende onderwerpen expliciet te laten onderzoeken:
Bent u bereid deze onderwerpen expliciet in de opdracht aan de nieuwe Commissie Parameters op te nemen en de Kamer hierover te informeren voordat deze commissie met haar werkzaamheden begint? Zo nee, welke van deze onderwerpen wilt u niet laten onderzoeken, en waarom niet?
Kunt u deze vragen afzonderlijk binnen drie weken beantwoorden en bij de vragen over reproduceerbaarheid en kwartaalverschillen de reeds beschikbare gegevensbestanden, berekeningen en validatie-uitkomsten bijvoegen?
Kunt u, voor zover aanvullend onderzoek nodig is, aangeven wanneer de overige onderzoeksresultaten aan de Kamer kunnen worden verstrekt en per niet te leveren onderdeel motiveren waarom dat niet mogelijk is?
Hoogbegaafdenonderwijs |
|
Marjolein Moorman (GroenLinks-PvdA), Lisa Westerveld (GroenLinks-PvdA) |
|
Judith Tielen (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met uw uitspraak dat u «wil stimuleren dat er in elke regio voldoende onderwijsaanbod is voor neurodivergente leerlingen en dat hier de vanaf 2026 reeds beschikbaar gestelde structurele middelen (€ 23 miljoen) aan samenwerkingsverbanden voor (hoog)begaafde leerlingen bij passen»?1
Bent u bekend met de brief van uw ambtsvoorganger «Kamerbrief Hoogbegaafdheid – Uitvoering maatregelen uit plan van aanpak hoogbegaafdheid en verkenning»,2 waarin is opgenomen dat er een breed passend en dekkend aanbod voor hoogbegaafde leerlingen zou moeten zijn?
Welke concrete acties zijn er sindsdien gedaan om te komen tot het breed passende en dekkende aanbod voor hoogbegaafde leerlingen en welke lacunes zijn er nog?
Hoeveel hoogbegaafde leerlingen zijn er in Nederland? Hoe wordt erop gestuurd dat er een landelijk dekkend en breed passend aanbod is voor al deze leerlingen?
Hoeveel hoogbegaafde leerlingen zitten thuis of krijgen geen onderwijs dat bij hun capaciteiten past?
Op basis van welke gegevens over het aantal (hoog)begaafde leerlingen en hun ondersteuningsbehoeften verdelen samenwerkingsverbanden de beschikbare (structurele) middelen?
Op welke wijze toetst de Inspectie van het Onderwijs bij de toepassing van artikel 18a, achtste lid, onder e, Wet op het primair onderwijs (WPO) of samenwerkingsverbanden inzichtelijk maken welke kwalitatieve en kwantitatieve resultaten worden bereikt met de structureel toegekende hb-middelen? Is het toegestaan en acht u het acceptabel dat een samenwerkingsverband deze middelen integreert in de algemene middelen zonder de resultaten voor (hoog)begaafde leerlingen inzichtelijk te maken?
Hoe ziet u erop toe dat samenwerkingsverbanden in hun ondersteuningsplan transparante en toetsbare criteria hanteren (artikel 18a, achtste lid, onder b, WPO) die waarborgen dat de structurele € 23 miljoen voor hoogbegaafde leerlingen ook daadwerkelijk ten goede komt aan deze doelgroep, zoals ook toegezegd in de Kamerbrief van 27 mei 2024?
Bent u bereid om met samenwerkingsverbanden af te spreken dat zij in hun ondersteuningsplan en jaarverslag zichtbaar maken hoe zij deze middelen verdelen en inzetten?
Welke instrumenten zijn er beschikbaar (voor u, de decentrale politiek en/of de inspectie) wanneer een samenwerkingsverband weigert bestaande voorzieningen voor voltijd hb-onderwijs op te nemen in zijn toewijzingscriteria en voorzieningennetwerk, of wanneer een bestaande voorziening binnen een reguliere school met een beroep op inclusief onderwijs wordt afgebouwd zonder dat het samenwerkingsverband vooraf beoordeelt of het dekkend aanbod voor (hoog)begaafde en dubbel-bijzondere leerlingen overeind blijft?
Klopt het dat een college van burgemeester en wethouders in het op overeenstemming gericht overleg (artikel 18a, negende lid, WPO) het recht heeft om niet tot overeenstemming te komen wanneer het ondersteuningsplan onvoldoende borgt dat kwetsbare groepen leerlingen, zoals (hoog)begaafden die dreigen uit te vallen, passend onderwijs ontvangen? Welke formele escalatiemogelijkheden staan een college ter beschikking indien er geen overeenstemming wordt bereikt?
Bent u bekend met de afbouw van Verbazisschool WOW in Rotterdam–Terbregge, een school die regulier onderwijs en voltijds hoogbegaafdenonderwijs onder één dak verbindt en binnen het actieplan Rotterdam GAAF! als hub voor (hoog)begaafde leerlingen is opgebouwd, maar in het ondersteuningsplan 2026–2030 van Samenwerkingsverband Passend Primair Onderwijs Rotterdam niet voorkomt?3
Hoe rijmt u deze voorgenomen sluiting met het antwoord dat uw ambtsvoorganger gaf op schriftelijke vragen van het lid Westerveld4, namelijk dat er geen leerlingen tussen wal en schip zijn gevallen doordat het schoolbudget niet meer kan worden aangevraagd? Is er nog sprake van een dekkend en passend aanbod van onderwijs voor (hoog)begaafde leerlingen in de regio Rotterdam?
Wat is de actuele situatie van het eigen vermogen van het Samenwerkingsverband Passend Primair Onderwijs Rotterdam? Is het bovenmatig eigen vermogen inderdaad afgenomen?
Klopt het dat de Rotterdamse Vereniging voor Katholiek Onderwijs (RVKO) voornemens is de middelen en expertise van de voltijdse hoogbegaafdenvoorziening op Verbazisschool WOW «breder» over haar scholen in te zetten? Is daaraan een inventarisatie voorafgegaan van de onderwijsbehoeften van de leerlingen van deze voorziening en van (hoog)begaafde leerlingen op de andere scholen van de RVKO? Zo nee, hoe beoordeelt u dat?
Klopt het dat een deel van de leerlingen van deze voorziening daar terechtkwam nadat zij elders waren vastgelopen of thuiszaten? Welke waarborgen zijn er dat zij na een afbouw niet opnieuw thuis komen te zitten?
Op welke manier bent u van plan om (hoog)begaafde leerlingen een plek te geven binnen het inclusief onderwijs in aanloop naar 2035? Besteedt u in uw plan van aanpak extra aandacht aan deze groep leerlingen?
Kunt u deze vragen afzonderlijk en voor het geplande commissiedebat op 10 december beantwoorden?
Bent u bekend met de artikelen van het Financieele Dagblad: «DNB: voor succesvolle toepassing AI moet starre polder worden opgeschud»1 en «Steeds meer mensen met WW-uitkering zijn hogeropgeleid»2?
Onderschrijft u de analyse van DNB3 dat arbeid en kapitaal zich moeten verplaatsen naar productievere activiteiten om AI te laten bijdragen aan economische groei?
Deelt u de stelling dat een hogere arbeidsmobiliteit ook in het voordeel kan zijn voor werknemers doordat economische groei en innovatieve bedrijven ook kansen bieden voor werknemers?
Welke belemmeringen voor de verplaatsing van arbeid naar productievere activiteiten ziet u? In hoeverre speelt het Nederlandse ontslagrecht een rol?
Hoever bent u met de uitwerking van de in het coalitieakkoord afgesproken versoepeling van het ontslagrecht, namelijk de versoepeling van het afspiegelingsbeginsel? Wanneer verwacht u hier iets over te kunnen delen met de Kamer?
Vindt u, gegeven de nieuwe inzichten van DNB, dat er een verdere versoepeling nodig is van het ontslagrecht ten behoeve van de hogere arbeidsmobiliteit? Zo nee, waarom niet?
Ziet u de belemmering van de preventieve ontslagtoets en bent u bereid mogelijke versoepelingen hierop uit te zoeken?
Zijn er volgens u elementen die we kunnen leren van het ontslagrecht in vergelijkbare Europese landen?
Heeft u inzicht in de huidige reserves in de O&O fondsen? En zo ja, wat zijn de meest recente cijfers voor de totale jaarlijkse inkomsten, uitgaven en de stand van de reserve?
Welke belemmeringen ziet u voor het uitgeven van deze fondsen? Deelt u de stelling van UWV-bestuurder Judith Duveen dat deze fondsen opener moeten worden en breder dan een specifieke sector moeten werken?
Deelt u de mening dat scholing en doorontwikkeling steeds belangrijker wordt door de snelle opmars van AI? Zo ja, wat kan u doen om deze fondsen te activeren en de belemmeringen uit vraag 10 weg te nemen?
In hoeverre staan deze vraagstukken, de versoepeling van het ontslagrecht en activering O&O fondsen, op de agenda voor de overleggen met de sociale partners die nu lopen?
Het bericht ‘Surinaamse internationals raken nog steeds Nederlandse nationaliteit kwijt ondanks wetswijziging’ |
|
Don Ceder (CU) |
|
Bart van den Brink (CDA), Berendsen , David van Weel (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met het bericht «Surinaamse internationals raken nog steeds Nederlandse nationaliteit kwijt ondanks wetswijziging»?1
Kunt u toelichten waarom de Surinaamse regeling dat het Surinamerschap van rechtswege wordt verkregen niet voldoende is om onder de wettelijke uitzonderingscategorieën van de Nederlandse wetgeving te vallen? Welke uitzonderingscategorieën zijn er?
Welke mogelijkheden ziet u om de Surinaamse regeling wel als uitzonderingscategorie te bezien? Is er een nieuwe categorie mogelijk? Of is het mogelijk om een van de bestaande categorieën uit te breiden?
Staat u erachter dat Nederlandse topsporters ook voor het Surinaamse nationale team uitkomen? Onder welke voorwaarden vindt u van belang dat deze mogelijkheid er is?
Klopt het bericht dat Surinamers met diplomatiek paspoort vanaf 2027 visumvrij naar Nederland, België en Luxemburg kunnen reizen?2 Op grond van welke juridische grondslag is dit mogelijk? Om welke (juridische) reden is het niet mogelijk om hetzelfde conform de wens van een meerderheid van de Kamer visumvrij reizen binnen de Benelux ook voor Surinaamse burgers in te voeren (conform de aangenomen motie Ceder3)?
Kunt u deze vragen beantwoorden voor de behandeling van de begrotingen van Justitie en Veiligheid en Asiel en Migratie (17 en 18 november)?
Het bericht ‘Jeugdzorg hield opnieuw kinderen vast op een geheime locatie zonder toestemming van ouders of rechter’ |
|
Ráchel van Meetelen (PVV) |
|
Mirjam Sterk (CDA) |
|
|
|
|
Bent u bekend met bericht «Jeugdzorg hield opnieuw kinderen vast op een geheime locatie zonder toestemming van ouders of rechter» en deelt u de mening dat het handelen van Veilig Thuis overeenkomt met de definitie van ontvoering?1
Aangezien de rechter het handelen «zeer zorgelijk en onacceptabel» noemt en spreekt over mogelijke onttrekking aan het ouderlijk gezag, acht u het belangrijk dat wordt onderzocht of strafbare feiten zijn gepleegd en wie daarvoor verantwoordelijk zijn? Zo nee, waarom niet?
Vindt u het ook ronduit schandalig dat een moeder onder druk werd gezet om alsnog toestemming te geven, terwijl haar kinderen al op een geheime plek zaten? Welke concrete gevolgen krijgt dit voor de verantwoordelijken en hoe zorgt u dat ouders die «nee» zeggen ook werkelijk worden gehoord?
Begrijpt u dat het geheimhouden en zonder toestemming vasthouden van kinderen bij ouders de afschuwelijke associatie met mensenhandel oproept? Laat u uitzoeken wie voor deze plaatsing geld ontving, hoeveel en waarvoor?
Wat is uw reactie op de vernietigende woorden van voormalig Kinderombudsman Marc Dullaert, die Veilig Thuis vorige week in de Kamer een «failliet systeem» en zelfs «onveilig thuis» noemde?
Gaat u landelijk laten uitzoeken hoeveel kinderen zonder geldige toestemming van ouders of een rechter buiten huis verblijven, deze situaties onmiddellijk laten beoordelen en de Kamer nog voor het geplande Wetgevingsoverleg begrotingsonderdeel Jeugd op 30 november a.s. informeren over de uitkomsten en maatregelen?
De mogelijke inzet van Duitse politie in Polen |
|
Pepijn van Houwelingen (FVD) |
|
Berendsen |
|
|
|
|
Bent u bekend met dit recente bericht van de heer Eppink op X1 waarin hij het vermoeden uitspreekt dat de Duitse politie mogelijk is ingezet rond het gebouw van het Poolse Constitutioneel Hof in Warschau, nadat de Poolse bevolking daar in verzet was gekomen tegen de schorsing van de voorzitter van dit Hof?
Zijn, voor zover bekend bij het kabinet, eenheden van de Duitse politie, al dan niet via de Europese Unie (EU) in EUROGENDFOR-verband, ingezet bij het Poolse Constitutioneel Hof, nadat daar onrust was uitgebroken als gevolg van de schorsing van de voorzitter van dit Hof?
Bent u bereid hier navraag naar te doen bij de Duitse en de Poolse regering en bij EUROGENDFOR, waar op dat moment een Nederlandse militair de scepter zwaaide2, en hierover aan de Kamer te rapporteren? Zo nee, waarom niet?
Het bericht ‘Chaos op snelwegen dreigt na zware crashes: Rijkswaterstaat dwingt verkeersleiders te werken met onveilig Miljoenenproject' |
|
Habtamu de Hoop (GroenLinks-PvdA) |
|
Vincent Karremans (VVD) |
|
|
|
|
Bent u bekend met het bericht «Chaos op snelwegen dreigt na zware crashes: Rijkswaterstaat dwingt verkeersleiders te werken met onveilig Miljoenenproject»?1
Klopt het dat voor het toezicht op de snelwegen en aansturen van hulpdiensten nu is overgeschakeld op een systeem dat al 15 jaar in ontwikkeling is en nog steeds niet naar behoren functioneert?
Kunt u ingaan op de klacht vanaf de werkvloer, dat het systeem trager werkt dan het oude, dat collega’s niet kunnen meekijken en een mentor ook niet bij een leerling, dat de werkdruk toeneemt en de helft van de nieuwe collega’s binnen een jaar weer vertrekt?
Kunt u reageren op de eerste berichten vanaf de werkvloer, dat de invoering in de Verkeerscentrale Zuid-Nederland nog meer tegenvalt dan gevreesd?
Bent u bereid om het systeem en de praktische implementatie op korte termijn te evalueren, voordat het in alle regio’s wordt ingevoerd?
Kunt u deze vragen beantwoorden voor het komende commissiedebat Verkeersveiligheid?
Een ‘martelkamer’ in Kiev |
|
Pepijn van Houwelingen (FVD) |
|
Berendsen |
|
|
|
|
Bent u bekend met dit bericht op X1 van professor Diesen over een «martelkamer» die recent is ontdekt in Kiev waar 40 Oekraïners zouden zijn vastgehouden en gefolterd en talloze vergelijkbare berichten op X2 en in de media3 over (geheime) plekken in Oekraïne waar Oekraïners (die niet gemobiliseerd willen worden voor «onze oorlog» tegen Rusland) zouden worden vastgehouden en gemarteld?
Maakt de Nederlandse regering zich hier wellicht zorgen over? Zo nee, waarom niet?
Is de Nederlandse regering bereid hier navraag naar te doen bij Oekraïne en hierover aan de Kamer te rapporteren? Zo nee, waarom niet?
Het bericht dat de Europese Commissie een tweede aanvraagronde openstelt voor €21,3 miljard aan resterende SAFE-leningen. |
|
Maes van Lanschot (CDA) |
|
Dilan Yeşilgöz-Zegerius (VVD) |
|
|
|
|
Heeft u er kennis van genomen dat de Europese Commissie een tweede aanvraagronde heeft opengesteld voor de € 21,3 miljard aan resterende SAFE-leningen?1
Klopt het dat deze tweede aanvraagronde openstaat voor alle EU-lidstaten, ook voor lidstaten die in de eerste ronde geen gebruik hebben gemaakt van SAFE, zoals Nederland? Kunt u bevestigen dat Nederland daarom alsnog kan deelnemen?
Deelt u de opvatting dat de meerwaarde van SAFE niet alleen moet worden beoordeeld op basis van de hoogte van de rente, maar ook op basis van mogelijke schaalvoordelen bij gezamenlijke inkoop en versterking van de Europese defensie-industrie? Zo nee, waarom niet?
Klopt het dat Nederland ook zonder eigen SAFE-lening kan deelnemen aan gezamenlijke defensieaankopen die door andere lidstaten met SAFE worden gefinancierd? (Kamerstuk 21 501-28, nr. 312)2
Bij welke SAFE-projecten is Nederland momenteel concreet betrokken? Welke Nederlandse bedrijven en kennisinstellingen profiteren hiervan?
Welke mogelijkheden biedt wat u betreft deze tweede SAFE-ronde voor Nederlandse betrokkenheid bij gezamenlijke productie en aanschaf met Oekraïne? Ziet u bijvoorbeeld kansen om bestaande samenwerkingsverbanden, waaronder de Anti Ballistic Missile Coalition en het Freyja-project, verder te versterken?
Herinnert u zich dat u tijdens het wetgevingsoverleg Materieel van 1 oktober 2026 heeft toegezegd dat als er een volgend SAFE-project zou worden opgezet, u zich zal inzetten voor deelname aan gezamenlijke projecten?
Is er inmiddels al contact gelegd met de Commissie of met andere lidstaten over mogelijke Nederlandse deelname aan deze tweede aanvraagronde? Zo niet, bent u bereid hierover op korte termijn het gesprek aan te gaan?
Bent u bereid te onderzoeken of Nederland kan deelnemen aan één of meerdere SAFE-projecten? Kunt u hierbij verschillende scenario’s uitwerken, inclusief financiële gevolgen en mogelijke voordelen?
Bent u bereid de Kamer ruim vóór het verstrijken van de aanmeldtermijn van 30 november 2026 te informeren over de uitkomsten van een hernieuwde afweging van Nederlandse deelname aan SAFE?
Bent u bekend met de Spaanse aanpak van berichtgeving over femicide, waarbij – nadat politieke partijen gezamenlijk een oproep hebben gedaan aan de media – structureel aandacht wordt besteed aan de gewelddadige dood van vrouwen en het fenomeen femicide?
Erkent u dat, hoewel er steeds meer aandacht is voor femicide, in berichtgeving over de gewelddadige dood van vrouwen nog regelmatig termen worden gebruikt als «familiedrama», «partnerdoding» of «crime passionnel», terwijl er mogelijk sprake is van femicide?
Erkent u dat hierdoor het onderliggende patroon van controle, dreiging en geweld dat aan femicide vooraf kan gaan, kan verhullen en daarmee een kans verloren gaat om de samenleving bewuster te maken van de rode vlaggen die aan femicide voorafgaan?
Deelt u de opvatting dat zorgvuldige berichtgeving over femicide kan bijdragen aan meer kennis over én herkenning van rode vlaggen en daarmee mogelijk ook ernstig geweld tegen vrouwen kan voorkomen?
Bent u bereid hierover, met inachtneming van de persvrijheid, het gesprek aan te gaan met relevante partijen binnen de mediasector om te kijken of er draagvlak bestaat om tot een vrijwillige Nederlandse mediacode over femicide te komen?
Bent u bereid in dat gesprek de Spaanse aanpak als inspiratie mee te geven, waaronder aandacht voor het benoemen en uitleggen van het begrip femicide, het herkennen van rode vlaggen en het verwijzen naar de hulplijn waar mensen terechtkunnen voor hulp, advies of het doen van een melding?
Wajong |
|
Mariëtte Patijn (GroenLinks-PvdA) |
|
Thierry Aartsen (VVD) |
|
|
|
|
Mensen met een Wajong-uitkering die vijf jaar zelfstandig werken voor minimaal 75% van het minimumloon gewerkt hebben verliezen vanaf 1 januari hun recht op een uitkering; kunt u aangeven welk probleem de u oplost door dit besluit te nemen en met welk doel hij dit besluit neemt?
Op welke termijn verwacht u dat het UWV de gehele groep die wellicht geen recht meer heeft op de Wajong is beoordeeld (de groep van 11.500 mensen)?
Wat zijn tot op heden de kosten die gemaakt zijn met deze herbeoordelingsoperatie en welke kosten zijn in de toekomst te verwachten?
Klopt het dat het UWV maandelijks gaat beoordelen of mensen die wel hun Wajong-recht behouden dat aan of dat recht nog steeds bestaat? Wat zijn de uitvoeringskosten van het UWV om maandelijks bij te houden of mensen die nu nog wel recht hebben op de Wajong dat nog steeds hebben? Hoeveel mensen, uit de groep die maandelijks gekeurd moet worden, zullen naar verwachting alsnog hun recht op Wajong verliezen?
Wat zijn de kosten die het UWV maakt om iedereen die uit de Wajong stroomt nog (naar verwachting) een jaar een vaste casemanager toe te wijzen om hen te helpen bij financiële onzekerheid?
Wat zijn de uitvoeringskosten en de te verwachten hoogte van de totale aanvullende regelingen bij andere instanties (waaronder gemeenten, Dienst Toeslagen, Belastingdienst, Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB), Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) en CAK waar nu aanvullende regelingen aangevraagd worden door de groep die recht op de Wajong verliest?
Hoeveel zou het extra kosten om de Wajong voor de groep die naar verwachting geen uitkering krijgt (een klein deel van de 11.500 mensen die beoordeeld worden) gewoon door te laten lopen?
Hoeveel zou het kosten om de Wajong voor de groep die nu geen nul-uitkering krijgt (een deel van de 6.700 mensen), volledig door te laten lopen?
Is er op dit moment enig zicht hoeveel mensen, uit de groep dit mogelijk recht heeft op een maatmanwissel (3.700 mensen), dit ook daadwerkelijk zo zal zijn? Als dit voor de hele groep geldt, hoeveel mensen houden dan het recht op hun Wajong-uitkering?
Wat zijn de kosten die het UWV maakt als het gaat om de maatmanwissel? Hoe lang duurt het gemiddeld om één persoon (uit de groep van 3.700 mensen) te beoordelen op de mogelijkheid tot een maatmanwissel?
Wat zijn de verwachte gevolgen van de uitstroom uit de Wajong voor de instroom in de WIA? En wat zijn de verwachte gevolgen voor instroom in de Participatiewet?
Van hoeveel mensen wordt, vanaf volgend jaar, jaarlijks verwacht dat zij uit de Wajong zullen stromen doordat ze vijf jaar onafgebroken hebben gewerkt voor minimaal 75% van het maatmaninkomen?