| Ingediend | 8 juli 2026 |
|---|---|
| Beantwoord | 21 september 2026 (na 75 dagen) |
| Indiener | Hilde Wendel (VVD) |
| Beantwoord door | Sophie Hermans (VVD) |
| Onderwerpen | organisatie en beleid zorg en gezondheid |
| Bron vraag | https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kv-tk-2026Z15957.html |
| Bron antwoord | https://zoek.officielebekendmakingen.nl/ah-tk-20262027-60.html |
Ja.
Ja, het kabinet heeft hoge verwachtingen van de inzet van thuis- en telemonitoring omdat het kan bijdragen aan de toegankelijkheid en betaalbaarheid van zorg, zelfredzaamheid van de patiënt en kwaliteit van leven en zorg, ook ingegeven door de toenemende zorgvraag en schaarste aan professionals.
Veel ziekenhuizen hebben de afgelopen jaren positieve ervaringen opgedaan met thuismonitoring. 70% van de artsen en 75% van de verpleegkundigen hebben een positieve attitude tegenover telemonitoring zo komt naar voren in de Monitor Digitale Zorg2. Burgers en patiënten die er gebruik van maken zijn vaak (zeer) tevreden.
Tegelijk zijn er ook verschillende aandachtspunten en is implementatie en opschaling van thuismonitoring een complexe veranderkundige opgave. Zie ook de antwoorden op vragen 5 en 6.
Hiernaast verschilt de daadwerkelijke potentie sterk per patiëntgroep, zorgvraag en -proces en is het belangrijk dat professionals samen met patiënten bepalen wanneer, en voor wie, thuismonitoring meerwaarde heeft.
Onder andere via de verschillende akkoorden zet het kabinet samen met veldpartijen in op verdere implementatie, opschaling en adoptie van thuismonitoring.
Ja. In de beleidsbrief van 24 april jl3 heeft het kabinet de ambities geschetst, waaronder het belang van «passende zorg als norm». En zoals in de akkoorden door VWS en partijen is benoemd is passende zorg ook steeds vaker digitale of hybride zorgverlening. Uitgangspunten hierbij zijn: zelf als het kan, thuis als het kan en digitaal als het kan.
Als thuismonitoring passend wordt ingezet in het zorgproces is dit voor zowel de zorgverleners als de patiënt in veel gevallen een efficiëntere manier van zorg. Passende inzet kan de toegankelijkheid en de beschikbaarheid van zorg vergroten en bijdragen aan zelfredzaamheid en kwaliteit van leven.
In algemene zin kan ik daar geen antwoord op geven. Wel zijn er op basis van ervaringen van voorlopende initiatieven positieve ervaringen. In het Gupta rapport Invalshoeken voor AZWA-doorbraakmiddelen4, dat is opgesteld als basis voor inzet van de AZWA doorbraakmiddelen, komt thuis- en telemonitoring bijvoorbeeld naar voren als één van de toepassingsgebieden met significante potentie als het gaat om impact in termen van arbeidsproductiviteit en -besparing. Wel blijkt dat de context en de wijze waarop zorgpaden en -processen worden ingericht sterk bepalend is voor de impact op personele inzet.
De komende tijd maakt het ministerie in de context van de doorbraakmiddelen afspraken met IZA partijen hoe de effecten van de opschaling van thuis- en telemonitoring (onder andere op arbeidsinzet en arbeidsproductiviteit) meer structureel in beeld te houden.
Daarbij wordt ook in beeld gebracht welke impact de inzet van thuis- en telemonitoring in de keten heeft, waarbij ook wordt gekeken naar de impact voor zorgaanbieders in andere sectoren zoals de huisartsenzorg, wijkverpleging, paramedische zorg of mantelzorg.
IZA partijen noemen verschillende soorten knelpunten die, afhankelijk van de context, zich voor kunnen doen als het gaat om bekostiging en financiering. Diverse van deze knelpunten zijn ook niet uniek voor digitale en hybride zorg.
Het gaat bijvoorbeeld om de volgende (ervaren) knelpunten:
Deze knelpunten kunnen belemmerend werken voor de beoogde beweging richting passende zorg. Zie verder ook het antwoord op vraag 6.
Zoals ook in de beleidsbrief6 beschreven moet de samenwerking aan passende zorg lonend zijn, ook als het gaat om thuismonitoring. Daarom kijken we of de bekostiging en andere randvoorwaarden voldoende aansluiten bij wat we van partijen vragen. Hierbij is expliciete aandacht voor thuismonitoring via de IZA/AZWA werkgroep digitale en hybride zorg.
Ook geven tijdelijke stimuli zoals de IZA transformatiemiddelen en AZWA doorbraakmiddelen een tijdelijke extra stimulans voor transformatie en opschaling.
Goede voorbeelden laten verder zien dat samen keuzes maken, in plaats van ieder voor zich, bijdraagt aan schaalbare oplossingen. Het kabinet stimuleert partijen om bestaande oplossingen te hergebruiken die aantoonbaar impact maken. Daarbij wordt ook aandacht besteed aan anders werken en organiseren. En het loslaten van eigen initiatieven ten faveure van een initiatief van andere zorgaanbieders als dat sneller tot de gewenste impact leidt.
Daarbij benadrukt de NZa dat bekostiging (grotendeels) functioneel is omschreven en niet plaats bepalend7.
Hoewel het kabinet grote potentie ziet om passende zorg en ondersteuning meer thuis en digitaal of hybride te bieden, kan er geen uitspraak worden gedaan of dit om de helft van de ziekenhuiszorg gaat, zoals genoemd wordt in de analyse van ING8. Zie verder het antwoord op vraag 4.
Ja.