Ontvangen 20 maart 2026
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
I
In artikel I, onderdeel E, wordt na de aanhef een subonderdeel ingevoegd, luidende:
01. In het eerste lid wordt «vreemdeling» vervangen door «meerderjarige vreemdeling».
II
Artikel I, onderdeel F, wordt als volgt gewijzigd:
1. In subonderdeel 1 wordt «eerste lid wordt na» vervangen door «eerste lid wordt «vreemdeling» vervangen door «meerderjarige vreemdeling», wordt na» en wordt «vreemdeling op wie» vervangen door «meerderjarige vreemdeling op wie».
2. In subonderdeel 2 wordt «vreemdeling» telkens vervangen door «meerderjarige vreemdeling».
3. In subonderdeel 3 wordt «Aan het slot van het zesde lid worden» vervangen door «In het zesde lid wordt «vreemdeling» vervangen door «meerderjarige vreemdeling» en worden aan het slot».
III
In artikel I, onderdeel AX, onder 5, komt het voorgestelde vijfde lid te luiden:
5. In afwijking van het eerste lid, kan een minderjarige vreemdeling niet in vreemdelingenbewaring worden gesteld. Dit verbod geldt tevens ten aanzien van de gezinsleden die tot hetzelfde gezin behoren als de minderjarige en die meereizen met de minderjarige vreemdeling.
Indieners beogen de mogelijkheid om kinderen in detentie te plaatsen uit de implementatiewet te schrappen. Het Asiel- en Migratiepact laat ruimte aan lidstaten om ook kinderen in detentie te plaatsen. Deze mogelijkheid is echter nadrukkelijk een optie, en niet noodzakelijk. Dit geldt voor zowel de grensdetentie in de asielgrensprocedure als vreemdelingenbewaring. De indieners zijn van mening dat kinderen nooit thuishoren in detentie en dat deze nationale keuze om dit mogelijk te maken onwenselijk is.
Artikel 3 en 6 van de implementatiewetgeving zetten uiteen dat personen van wie de asielaanvraag wordt behandeld in de grensprocedure, de procedure in bewaring moeten afwachten. Dit kan tot 28 dagen duren. In het Asiel- en Migratiepact worden voorwaarden genoemd waaronder de asielgrensprocedure verplicht is. Echter komt niet dwingend voort uit het Pact dat de asielgrensprocedure in detentie moet plaatsvinden. Uit de Opvangrichtlijn en nieuwe Procedureverordening volgen juist strikte regels voor detentie: het kan slechts als uiterste middel ingezet worden. De regering kiest er echter voor om detentie systematisch in de asielgrensprocedure te laten plaatsvinden, waaronder detentie voor gezinnen met kinderen. De indieners pleiten ervoor de staande praktijk voort te zetten, waar gezinnen met kinderen in de open asielprocedure terechtkomen. Alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv) worden hier al van uitgesloten. Bij overtreding van de wet zijn hier de geëigende justitiële wegen voor.
Artikel 59b lid 5 beschrijft de voorwaarden voor het in bewaring stellen van kinderen wiens aanvraag is afgewezen. Hierin staat dat zij in principe niet in bewaring mogen worden gesteld, tenzij in uitzonderlijke omstandigheden, als uiterste maatregel en uitsluitend wanneer dit in het belang van het kind is. De indieners zijn van mening dat onvoldoende is afgebakend wanneer detentie in het belang van het kind is, en is bovendien van mening dat detentie nooit in het belang van het kind is en dat er voldoende alternatieven zijn voor detentie. De gezinseenheid kan ook worden behouden in een open setting door het gehele gezin over te brengen naar een reguliere opvanglocatie. De indieners willen daarom amv-ers en gezinnen met kinderen uitsluiten van vreemdelingendetentie.
Volgens het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) moet het belang van het kind de eerste overweging zijn bij beslissingen die betrekking hebben tot kinderen. De indieners zijn van mening dat het behouden van de mogelijkheid van het detineren van kinderen hiermee op gespannen voet staat, net zoals met andere vrijheden die staan beschreven in het IVRK. Zij concludeert dat de aanpassingen van dit amendement daarom vereist zijn om te voldoen aan dit verdrag.
Westerveld Ceder Dassen